Διαμόρφωση HTML/JavaScript

Thursday, August 12, 2010

Ραγισμένες καρδιές στις ερωτικές σχέσεις 2

 
Ραγισμένες καρδιές στις ερωτικές σχέσεις 2




μην δίνεις δύμαμη στο συναίσθημα της ντροπής

Το ένστικτό μας και η καρδιά μας μας λένε την αλήθεια. Είναι το μυαλό μας που τα θαλασσώνει η Συνεξάρτηση(Codependency) είναι μια νόσος αντίδρασης Όσον καιρό παράμένουμε στη φάση της αντίδρασης καταδικάζουμε τον εαυτό μας να είναι θύμα. Δεν κατέχουμε τη δύναμή μας όταν αντιδρούμε. Πολλοί από μας αντιδρούν κάθε φορά που πληγώνονται σε μια ερωτική σχέση πηγαίνοντας στο αντίθετο άκρο. Υπέρ αντιδρώντας στο βαθμό που να ξοδεύουν πολλά χρόνια μακριά από κάθε είδους σχέση. Μετά ξεκινούν μια σχέση ξανά και αυτό οδηγεί στην επόμενη καταστροφή γιατί αντιδρούν πάντα απο τον προγραμματισμό της παιδικής τους ηλικίας και στη συνέχεια αντιδρούν στην αντίδρασή τους στο άλλο άκρο. Σε μία διαδικασία θεραπείας εργαζόμαστε να κάνουμε την κίνηση του εκκρεμούς όλο και μικρότερη βρίσκοντας τη μέση οδό, το σημείο ισορροπίας. Υπέρ αντιδρώντας στα παθολογικά πρότυπά μας είναι το ίδιο δυσλειτουργικό σαν να αντιδρούμε στα τραύματα που προκάλεσαν αυτά τα πρότυπα. Αν ανακαλύψουμε ένα πρότυπο, ας πούμε ότι εγκαταλείπουμε την σχέση πριν μας εγκαταλείψουν και υπεραντιδρούμε σε αυτό, και αποφασίσουμε να παραμείνουμε στην επόμενη σχέση ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα αυτό μπορεί να μας οδηγήσει να δεχτούμε μεγάλο βαθμό κακοποίησης στο όνομα της θεραπείας. Αν είμαστε σε φάση αντίδρασης και προσπαθούμε να καταλάβουμε τι είναι σωστό και τι είναι λάθος τότε δίνουμε δύναμη στην νόσο μας. Δεν υπάρχουν λάθη, μόνο μαθήματα που είναι επώδυνα, αλλά όχι τόσο επώδυνα αν δεν κρίνουμε και δεν ντρεπόμαστε για τον εαυτό μας.  Αυτό που κάνει τα μαθήματα τόσο επώδυνα είναι η ντροπή που η νόσος επιτάσσει σε μας να αισθανόμαστε μετά από κάθε μας λάθος. Με άλλα λόγια η νόσος δημιουργεί όλο αυτόν τον φόβο μήπως πληγωθούμε μέχρι που τρομοκρατούμαστε πως θα πληγωθούμε, αλλά αυτό που είναι τόσο επώδυνο στο να πληγωθούμε είναι η ντροπή που η νόσος επιτάσσει να αισθανόμαστε αφού πληγωθούμε. Η πληγή από μόνη της περνά. Η ντροπή και οι κριτική(για ό,τι κάνουμε λάθος) με την οποία η νόσος μας κακοποιεί είναι αυτό που είναι το πιο επώδυνο. Είμαστε προγραμματισμένοι να πιστεύουμε πως κάνοντας ένα λάθος είναι τρομερά ντροπιαστικό. Είμαστε προγραμματισμένοι να πιστεύουμε πως αν δεν βρούμε το χάπι εντ σε μιαν ερωτική σχέση τότε έχουμε κάνει ένα λάθος η κάτι είναι λάθος με μας. Όταν η σχέση δεν λειτουργεί τότε βασανίζουμε τον εαυτό μας με κατηγορίες για το τι πήγε λάθος η τι είναι λάθος με μάς. Μαστιγώνουμε τον εαυτό μας για το όνειδος της αποτυχίας. Το ένστικτό μας και η καρδιά μας μας λένε την αλήθεια. Είναι το μυαλό μας που τα θαλασσώνει. Γνωρίζω πολύ καλά π.χ γιατί η φίλη μου είναι σε φάση αντίδρασης με τον τρόπο που είναι. Απλά λυπάμαι που αυτό σημαίνει πως δεν μπορεί να είναι στη ζωή μου. Αυτή και εγώ προερχόμαστε και οι δύο από ένα μέρος, (παρόλο που ήταν δύο διαφορετικές οικογένειες) όπου υπήρχε τόσος τρόμος οικειότητας που γίναμε και οι δύο φοβικοί των σχέσεων-Μερικές φορές αυτό που είναι απαραίτητο για κάποιον με φοβία σχέσεων είναι να περάσει άμεσα σε μια σχέση. Αυτός ίσως είναι ο μόνος τρόπος να ξεπεράσει το φόβο του. Είμαι ευτυχισμένος που μπορώ να πω που δεν πάσχω από φοβία των σχέσεων πλέον. Μπορώ να καλωσορίσω άλλη μια ευκαιρία να εξερευνήσω τη σχέση μου τώρα που γνωρίζω πως ο χειρότερος φόβος μου μπορεί να βγεί αληθινός και να με κάνει δυνατότερο καλύτερο και πιο ευτυχισμένο. Ο λόγος γι αυτό είναι που δεν δίνω πλέον δύναμη στην ντροπή. Τι μεγάλο θαύμα! τι μεγάλο δώρο! είμαι ευγνώμων γι αυτό! Η θεραπεία από τη συνεξάρτηση δεν είναι αυτόβοήθεια Κάποιος μας οδηγεί η δύναμη είναι μεσα μας. Οι ερωτικές σχέσεις είναι μέρος του προγράμματος αυτού του σχολείου της ζωής Όχι το μέρος που θα βρούμε την ευτυχία μετά. Η ζωή είναι ένα ταξίδι δεν είναι να φτάσεις έναν προορισμό. Δεν ήταν λάθος μας, ήμασταν προγραμματισμένοι να αποτύχουμε στις ερωτικές σχέσεις, είναι πολύ σημαντικό να συγχωρούμε τον εαυτό μας όχι απλά διανοητικά άλλα να πηγαίνουμε Στ αλήθεια πίσω σε κείνα τα πληγωμενα μέρη του εαυτού μας και να αλλάξουμε τη σχέση μας με τον ίδιο μας τον εαυτό. Δεν μπορούμε να αγαπάμε κανέναν άλλο με υγιές τρόπο μέχρι να μάθουμε να αγαπάμε τον εαυτό μας και δεν μπορούμε να αγαπάμε τον εαυτό μας χωρίς να κατέχουμε όλα τα κομμάτια του. Μπορούμε να έχουμε πρόσβαση στον αληθινό εαυτός μας, να γίνει αυτός ένας γονιός που αγαπάει εκείνα τα πληγωμενα μέρη του εαυτού μας. Αυτός ο ενήλικος που μπορεί να αγαπά μέσα μας, μπορεί να θέσει όρια απέναντι στον γονιό(μέσα μας) που κρίνει. Να σταματήσει την ντροπή και την κριτική και τότε μπορεί με αγάπη να θέσει όρια με οποιοδήποτε μέρος μας αντιδρά, έτσι που να μπορούμε να βρούμε κάποια ισορροπία. Ούτε να υπεραντιδρούμε ούτε να υποαντιδρούμε από το φόβο μας μήπως υπεραντιδράσουμε Χρειαζόμαστε να θεμελιώσουμε μια διαρκή σχέσεις αγάπης με τα πληγωμενα μέρη μας για να είμαστε ικανοί να σταματήσουμε να αντιδρούμε μέσα από τα τράυματα και τη ντροπή μας. Η διεργασία του να μάθει κανείς να θέτει εσωτερικά όρια είναι το απλούστερο και ισχυρότερο εργαλείο που έχω ποτέ, δει η ακούσει για να μάθει κανείς να αγαπά τον εαυτό του. Από τη στιγμή που ξεκινήσουμε να αγαπάνε, να τιμούμε και να σεβόμαστε τον εαυτό μας τότε έχουμε μια ευκαιρία να είμαστε διαθέσιμοι με ένα υγιές τρόπο για μια αληθινή ερωτική σχέση αγάπης. 





http://www.joy2meu.com/

Συναισθηματική Ανεντιμότητα- Συναισθηματική Οικειότητα







Intimacy: In – to – me - see





Συναισθηματική Ανεντιμότητα- Συναισθηματική Οικειότητα

Μάθαμε πoιοί είμαστε ως ανθρώπινα όντα από τους κυρίαρχους ρόλους των γονέων και των ενηλίκων γύρω μας.
Δεν είχα ποτέ έναν συναισθηματικά έντιμο αντρικό Κυρίαρχο πρότυπο-ρόλο στη ζωή μου. Οφείλω να γίνω ο ίδιος το πρότυπο του εαυτού μου για το τι σημαίνει συναισθηματική εντιμότητα σε έναν άνδρα. Μια ερωτική σχέση δεν σημαίνει τίποτε χωρίς οικειότητα. Οικειότητα σημαίνει να μπορεί κανείς να δει μέσα του δεν μπορούμε να μοιραζόμαστε τον εαυτό μας με οποιοδήποτε άλλο πλάσμα εκτός αν μπορούμε να δούμε μέσα μας. Όσο δεν μπορούμε να είμαστε συναισθηματικά οικείοι με τον εαυτό μας είμαστε ανίκανοι να υπάρξουμε συναισθηματικά οικείοι με οποιοδήποτε άλλο ανθρώπινο πλάσμα.
Είναι απολύτως σημαντικό να μάθουμε να είμαστε συναισθηματικά έντιμοι με τον εαυτό μας. Είναι αδύνατο να χούμε μια αληθινά επιτυχημένη ερωτική σχέση χωρίς συναισθηματική εντιμότητα. Αληθινά επιτυχημένη σημαίνει με ισορροπία και αρμονία ανάμεσα στα σωματικά συναισθηματικά γνωστικά και πνευματικά μέρη του εαυτού μας. Το σεξ μπορεί τελικά να είναι μια άδεια ζωώδεις διεργασία που περιλαμβάνει σωματική απόλαυση αλλά Στ αλήθεια να χει πολύ λίγο σχέση η καθόλου με την Αγάπη χωρίς συναισθηματική και πνευματική σύνδεση

Τα αποτελέσματα συνιστούν μιαν από τις μεγαλύτερες περιοχές προβλημάτων σε πολλές σχέσεις. Χωρίς συναισθηματική οικειότητα πολλές γυναίκες απωθούνται και αρνούνται το σεξ επειδή οι συναισθηματικές ανάγκες τους δεν καλύπτονται και οι άντρες θυμώνουν επειδή δεν έχουν καν ιδέα τι συμβαίνει και τι η γυναίκα ζητά απ αυτούς.
Παραδοσιακά σε αυτή την κοινωνία οι γυναίκες διδάσκονται να αποδέχονται την συνεξάρτηση. Δηλαδή να ορίζουν τον εαυτό τους και την αυταξία τους μέσα από τις σχέσεις τους ενώ οι άντρες διδάσκονται να βιώνουν την συνεξάρτηση στην εργασία στην καριέρα την επιτυχία. Αυτό έχει αλλάξει κάπως τα τελευταία είκοσι με τριάντα χρόνια αλλά είναι ακόμα μέρος της αιτίας που οι γυναίκες έχουν μεγαλύτερη τάση να πουλήσουν την ψυχή τους για μια σχέση απ ότι οι άντρες
Είναι μέρος των δύο μέτρων και δύο σταθμών που ισχύουν για τις γυναίκες σε αυτή την κοινωνία.   Πάνω απ όλα οι άντρες διδάσκονται πως δεν είναι αντρίκειο να είσαι συναισθηματικός και αυτό που τους κάνει επιτυχημένους σαν άντρες είναι να είναι παραγωγικοί, και στη συνέχεια οι γυναίκες διδάσκονται πως είναι απαραίτητο να είναι επιτυχημένες σε μιαν ερωτική σχέση με έναν συναισθηματικά... απρόσιτο άντρα προκειμένου να είναι επιτυχημένες ως γυναίκες. Τι ειρωνεία!
Δεν είναι λάθος των γυναικών δεν είναι επίσης λάθος των αντρών είναι μια κατάσταση που προϋπάρχει και πρέπει να αλλάξει.



http://www.robertburneylive.com/

Σύνδεση


Σύνδεση


Είναι πραγματικά πολύ λυπηρό πως είναι τόσο δύσκολο να συνδεθείς με ενα αλλο πρόσωπο σε μια σχέση αγάπης και ένα από τα δυσκολότερα πράγματα σε σχέση με αυτό είναι πως ο μόνος τρόπος να μάθεις στ αλήθεια πως να είσαι σε μια σχέση είναι μέσα σε μια σχέση. Μπορεί να έχουμε όλη εκείνη την καταπληκτική γνώση, συμβουλευτική, θεραπεία αλλά μέχρι στ αλήθεια να το δοκιμάσουμε σε μιαν αληθινή σχέση, δεν ερχόμαστε ποτέ πραγματικά σε επαφή με τα επώδυνα κουμπιά μέσα μας, με τα τραύματά μας. Χρειάζεται πολύ κουράγιο να πάρεις το ρίσκο να ξεκινήσεις το κοινό ταξίδι μιας σχέσης. Και δεν μιλάμε για το χρόνο και την ενέργεια που χρειάζεται απλά να ξεκινήσεις να γνωρίσεις κάποιον. Ίσως το δυσκολότερο και πιο σημαντικό κομμάτι είναι να είσαι ικανός να επικοινωνεις. Υπάρχουν τόσα εμπόδια στην επικοινωνία όπως πχ οι λέξεις. Εχουν διαφορετικό νόημα για τον καθένα. Συγκεκριμένες λέξεις συμπαρασύρουν συναισθήματα. Χωρίς να μιλήσουμε για τις χειρονομίες, τον τόνο της φωνής, τη γλώσσα του σώματος και λοιπά. Ακούμε τις λέξεις μέσα από τα συναισθηματικά μας φίλτρα αντί να ακούμε τι πραγματικά λέει το άλλο άτομο. Όλοι οι άνθρωποι που εμπλέκονται, οι γονείς και των δύο, ζωντανοί η νεκροί ή οποιοδήποτε άλλο άτομο έχει υπάρξει σε σχέση μαζί του. Μερικά από τα πράγματα που δεν σταματώ να λέω στούς άλλους επειδή διδάσκουν με τον καλύτερο τρόπο αυτό που χρειάζεται κανείς περισσότερο να μάθει είναι τα εξής:
·        Οφείλουμε να μάθουμε και να λέμε στον εαυτό μας πως είναι στ αλήθεια καλύτερο να αγαπήσεις και να χάσεις παρά να μην αγάπησεις ποτέ

·        Πως δεν υπάρχουν λάθη παρά μόνο μαθήματα

·        Ότι κάθε τι που θα ξεδιπλωθεί τέλεια και υπάρχει μια ανώτερη δύναμη που μας καθοδηγεί

·        Ότι οι κατάλληλοι άνθρωποι έρχονται στη ζωή μας την κατάλληλη στιγμή αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα μιαν θαυμάσια σχέση, μερικές φορές σημαίνει το σωστό άτομο να μας διδάξει, πως να βάζουμε όρια η να προστατεύουμε τον εαυτό μας η να γνωρίζουμε πότε πρέπει να αποχωρήσουμε

·        Πως είναι σημαντικό να αλλάξουμε τον ορισμό μιας επιτυχημένης σχέσεις. Μιαν επιτυχημένη σχέση δεν είναι απαραίτητα εκείνοι που κρατάει για πάντα. είναι εκείνη που μας διδάσκει και μας αναπτύσσει

·        Είναι μεγάλο το ρίσκο να ανοιχτούμε και να εργαστούμε για ένα άλλο άτομο και θα πληγωθούμε πολλές φορές, επειδή το να πληγωνόμαστε είναι μέρος της ζωής αλλά είναι ένα ρίσκο που αξίζει να πάρουμε επειδή αν ποτέ δεν πάρουμε κανένα ρίσκο ποτέ δεν θα ζήσουμε πραγματικά!

·        Η αφθονία της αγάπης και της χαράς μπορεί να βοηθήσουν δύο ανθρώπους να ρθούν κοντά. Είναι δονήσεις που μπορεί να αισθανθούμε μέσα μας. Βοηθάει ο ένας τον άλλον να θυμηθεί πως να προσεγγίσει την αγάπη. Βοηθά ο ένας τον άλλον να θυμηθεί πως είναι Η ΑΓΑΠΗ, και ότι πράγματι το αξίζει
·        Κάθε στιγμή μπορείς να κάνεις μια επιλογή να δεχθείς και να αισθανθείς τη χαρά πλήρως και ολοκληρωτικά
·        Κάθε στιγμή έχεις τη δύναμη να κάνει στην επιλογή να αισθανθείς την ΑΓΑΠΗ στο παρόν σαν να μην είχες πληγωθεί ποτέ και σαν η ΑΓΑΠΗ ποτέ να μην πρόκειται να φύγει μακριά!



Tι είναι η Συνεξάρτηση


Η Συνε
ξά
ρτη
ση



Η Συνεξάρτηση είναι μια ψυχαναγκαστική συνθήκη στην οποία ο προγραμματισμός του εγώ από την παιδική ηλικία καθορίζει το πως ζούμε τη ζωή μας σήμερα. Στο βαθμό που δεν μπαίνουμε σε μια διεργασία θεραπείας από την συνεξάρτηση είμαστε ανίσχυροι να κάνουμε καθαρές επιλογές στο να διακρίνουμε αν κάποιος-α στον οποίο αναπτύσουμε έλξη είναι διαθέσιμος για μια υγιή σχέση. Είμαστε στην πραγματικότητα καταδικασμένοι να ξανακάνουμε τα ίδια λάθη. Συναισθηματικά ελκυόμαστε από ανθρώπους που μοιάζουν οίκείοι σε ένα ενεργειακό επίπεδο. Δηλαδή ανθρώπους που σε συναισθηματικό επίπεδο αντηχούν αυτό που μας είναι οικείο. Αισθανόμαστε πως έχουμε μια δυνατή σύνδεση με αυτούς τους ανθρώπους. Με άλλα λόγια διαθέτουμε ένα εσωτερικό ραντάρ που προκαλεί να προσέχουμε τους ανθρώπους εκείνους που αντηχούν συναισθηματικά με ένα τρόπο που είναι οικείος σε μας. Ελκυόμαστε από ανθρώπους που το εσωτερικό τους συναισθηματικό δυναμικό είναι παρόμοιο με την πρωιμότερη και δυνατότερη εμπειρία συναισθηματικής οικειότητας και αγάπης που είχαμε. Αυτή των γονιών μας. Ανεξάρτητα από το πόση προσπάθεια κάνουμε σε ένα συνειδητό επίπεδο να μην επιλέξουμε κάποιον που μοιάζει με τους γονείς μας, ενεργητικά αισθανόμαστε μια έντονη έλξη με ανθρώπους των οποίων το εσωτερικό συναισθηματικό δυναμικό τους είναι παρόμοιο με την πρώτη μας εμπειρία αγάπης. Ήταν πολύ σημαντικό για μένα να αποκτήσω επίγνωση της πραγματικότητας πως αν συναντούσα κάποιον που αισθανόμουν πως ήταν η αδερφή ψυχή μου έπρεπε καλύτερα να προσέχω. Αυτός είναι ακριβώς ο άνθρωπος που ταιριάζει στα πρότυπά μου, που αναπαράγει τα τραύματά μου. Ήταν πολύ σημαντικό για μένα να αναγνωρίσω την δύναμη αυτού του Τύπου της έλξης. Και επίσης να συνειδητοποιήσω πως σε ένα πνευματικό επίπεδο αυτοί οι άνθρωποι είναι δάσκαλοι που θα ναι στη ζωή μου να με μάθουν να έρθω σε επαφή με τα τραύματα της παιδικής μου ηλικίας. Υπήρξε ζωτικής σημασίας για μένα να αρχίσω να αποκτώ επίγνωση πως αν συναντήσω κάποιον που τον αισθάνομαι ως την αδερφή ψυχή μου, δεν σημαίνει πως πρόκειται να ζήσουμε ευτυχισμένοι για πάντα. Αυτό που πραγματικά σημαίνει είναι πως μου δώθηκε άλλη μια θαυμάσια και επώδυνη ευκαιρία ανάπτυξης. Αποκτώντας επίγνωση αυτών των συναισθηματικών ενεργειακών δυναμικών ήταν ένα πολύ σημαντικό μέρος του να κατέχω τη δύναμή μου. Τη δύναμή μου να κάνω επιλογές να αποδεχομαι τις συνέπειες. Να αναλαμβάνω την ευθύνη για τις επιλογές μου και τις συνέπειές τους. Και να μην πιστεύω το ευκολοχώνευτο: πως θυματοποίηθηκα από το άλλο άτομο ή τις άμυνες μου. Αν αναγνωρίσουμε μη διαθεσιμότητα στο άλλο άτομο αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να φύγουμε από τη σχέση τουλάχιστον όχι άμεσα θα πρέπει να είναι κάτι που θα αποφασίσουμε τελικά. Αυτό που είναι σημαντικό είναι να πάψουμε να εστιάζουμε στο άλλο άτομο ως την αιτία και τη λύση όλων των προβλημάτων μας. Οσο εστιάζουμε στο άλλο άτομο και πέφτουμε θύματα της ψευδαίσθήσης πως θα ήταν τα πράγματα αν: Δουλεύαμε λίγο πιο σκληρά χάναμε λίγο περισσότερο βάρος, βγάζαμε λίγο περισσότερα λεφτά, κάναμε ή λέγαμε τα σωστά πράγματα, οτιδήποτε, το πρόσωπο θα αλλάξει και τα πάντα θα είναι ωραία. Η Συνεξάρτηση Εστιάζει στούς άλλους για να μην δει τον εαυτό. Πρέπει να παραιτηθούμε από το να εστιάζουμε στο άλλο άτομο και να αρχίσουμε να εστιάζουμε μέσα μας για να καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει. Τα πρότυπα μας ως ενήλικες, οι άνθρωποι που έχουν υπάρξει σε σχέση μαζί μας, είναι συμπτώματα, επιδράσεις των παιδικών μας τραυμάτων. Δεν μπορούμε να λύσουμε ένα πρόβλημα αν δεν κοιτάξουμε την αιτία του. Με το να εστιάζουμε στα συμπτώματα που η κοινωνία μας είναι διάσημη στο να το κάνει: πολέμος για τα ναρκωτικά, πολεμος για την φτώχεια, δεν θα θεραπεύσουμε την αιτία. Ο λόγος που μπλέκουμε με άτομα που είναι μη διαθέσιμα είναι ότι είμαστε εμείς μη διαθέσιμοι. Αναπτύσσουμε έλξη για ανθρώπους με τους οποίους αισθανόμαστε οικεία επειδή σε κάποιο επίπεδο ακόμη προσπαθούμε να αποδείξουμε την αξία μας κερδίζοντας την αγάπη και τον σεβασμό των μη διαθέσιμων γονιών μας. Νομίζουμε πως θα σώσουμε το άλλο άτομο κάτι που θα αποδείξει την αξία μας. (αυτή την αξία που και την αποδοχή που ποτέ δεν μπορέσαμε να δούμε στα μάτια των γονιών μας) Η ότι χρειαζόμαστε το άλλο άτομο για να σώσουμε τον εαυτό μας εξαιτίας έλλειψης αξίας. Η πριγκίπισα θα με φιλήσει και θα με μετατρέψει από βάτραχο σε πρίγκιπα. Ο πρίγκιπας θα με σωσει και θα με πάρει στο Κάστρο του να ζήσουμε μαζί. Οφείλουμε να κατέχουμε την ίδια μας την αξία και τη δυνατότητα να είμαστε πρίγκιπες και πριγκίπισσες από μόνοι μας πριν να είμαστε διαθέσιμοι για μια υγιή σχέση με κάποιον που κατέχει και αυτός την αξία του. Είναι αδύνατο να αγαπούμε κάποιον τόσο που να μπορούμε να τον σταματήσουμε απο το να μισεί τον εαυτό του. Πρέπει να παραιτηθούμε από μια τέτοια ψευδαίσθηση. Πρέπει να εστιάσουμε στο να θεραπεύσουμε τον εαυτό μας στο να κατανοήσουμε και να θεραπεύσουμε τα συναισθηματικά τράυματα που μας έχουν οδηγήσει να επιλέγουμε ανθρώπους που δεν μπορούν να μας δώσουν ότι θέλουμε συναισθηματικά. Οφείλουμε να αναπτύξουμε κάποια υγειή συναισθηματική οικειότητα με τον εαυτό μας πριν να είμαστε ικανοί να είμαστε διαθέσιμοι για μια σχέση με κάποιον που θα είναι επίσης διαθέσιμος... http://www.joy2meu.com/
 

O αένεος χορός της προσσέγγισης - αποφυγής


Έλα Εδώ, Φύγε Μακρυά!




 



Ελα Εδώ! Φύγε Μακρυά!
Ξόδεψα το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής μου προσπαθώντας να αλλάξω τα εξωτερικά πράγματα πάνω στα οποία δεν είχα κανένα έλεγχο-Άλλους ανθρώπους και γεγονότα της ζωής κυρίως -ενώ δεν έπαιρνα καμία ευθύνη- εκτός από το να ντρέπομαι και να κατηγορώ τον εαυτό μου- για τις δικές μου εσωτερικές διεργασίες, πάνω στις οποίες είχα κάποιο βαθμό ελέγχου. Το να έχεις τον έλεγχο δεν είναι κακό πράγμα. Το να προσπαθείς να ελέγχεις κάτι η κάποιον πάνω στον οποίο δεν έχεις κανένα έλεγχο είναι αυτό που είναι δυσλειτουργικό.  Το να προσπαθείς να ελέγχεις είναι αντίδραση στο φόβο. Είναι αυτό που κάνουμε προσπαθώντας να προστατέψουμε τους εαυτούς μας συναισθηματικά. Κάποιοι από μάς ( κλασσική συνεξαρτητική συμπεριφορά)π,λροσπαθούν να ελέγχουν με τον ευχαριστούν τους άλλους. Με το να γίνονται χαμαιλέοντες, να φοράνε μια μάσκα, να χορεύουν στούς ρυθμούς των άλλων ανθρώπων. Κάποιοι από μάς ( κλασσική αντι-συνεξαρτητική συμπεριφορά) προστατεύουν τους εαυτούς τους, προσπαθούν να έχουν τον έλεγχο υποκρινόμενοι πως δεν χρειάζονται άλλους ανθρώπους. Με όποιον τρόπο κι αν ζούμε την ζωή σε αντίδραση στα τραύματα της παιδικής ηλικίας δεν κάνουμε καθαρές συνειδητές επιλογές (Αν η επιλογή μας είναι να είμαστε σε μια σχέση κακοποίησης είτε να μην είμαστε καθόλου σε μια σχέση, αυτό δεν είναι επιλογή, αυτό είναι αντίδραση ανάμεσα στα δύο άκρα που είναι συμπτώματα των τραυμάτων της παιδικής μας ηλικίας) Και η κλασσική συνεξαρτητική και η κλασσική αντι-συνεξαρτητική συμπεριφορά είναι μέρος της συνθήκης της συνεξάρτησης. Είναι απλώς τα δύο διαφορετικά ακρα σε ένα φάσμα συμπεριφορικών αμυνών που το έγώ υιοθετεί στην πρώιμη παιδική ηλικία.  Οι τρόποι με τους οποίους πληγώθηκαμε περισσότερο στην παιδική μας ηλικία έγιναν αισθητοί από το εγώ ως απειλή επιβίωσης, και αυτό έχτισε άμυνες για να μας προστατέψει. Ενώ ο κλασσικός συνεξαρτητικός εχει την αίσθηση ότι ο εαυτός του έχει καταρρεύσει, είναι ένας εαυτός που καταστρέφεται για να αισθανθεί πως η αγάπη είναι υπό συνθήκη στο να ευχαριστεί τους άλλους, ακόμη κι αν οι γονείς του ποτέ δεν ύψωσαν τον τόνο της φωνής τους στην παιδική ηλικία, σε βαθμό που η αντιπαράθεση, το να κατέχουμε τον θυμό μας, το να θέτουμε όρια, το να εκμεταλλευόμαστε την ευκαιρία να πληγώσουμε κάποιον, γίνεται αντιληπτό ως απειλή ενάντια στη ζωή, αντίθετα ο κλασσικός αντι-συνεξαρτητικός αισθάνεται πως η τρωτότητά, η οικειότητα, το να είσαι κοντά σε κάποιον, το να εξαρτάσαι από άλλους ανθρώπους, είναι απειλή ενάντια στη ζωή του. Και τα δύο πρότυπα, το κλασσικό συνεξαρτητικό και το κλασσικό αντι-συνεξαρτητικό είναι αντιδραστικά στοιχεία συνεξάρτησης, εκτός ισορροπίας και δυσλειτουργικά. Στ αλήθεια χρειαζόμαστε τους άλλους ανθρώπους. Αλλά το να επιτρέπουμε την αυταξία μας να ορίζεται απο τις αντιδράσεις των άλλων ανθρώπων ισοδυναμεί με το να παραχωρούμε τη δύναμή μας και να θέτουμε τον εαυτό μας να γίνεται θύμα. Είναι πολύ σημαντικό να κατέχουμε πως έχουμε αξία ως μοναδικά όντα που είμαστε ο καθένας μας. Και όχι να εξαρτώμαστε στο πως οι άλλοι άνθρωποι αντιδρούν σε μας. Αυτό είναι μια πολύ δύσκολη διεργασία για όσους από μας έχουν κλασσικά συνεξαρτητικά πρότυπα και προσπαθούν πολύ σκληρά να κάνουν τους άλλους να τους συμπαθήσουν, όσους αισθάνονται πως ορίζονται από το πως οι άλλοι σκέφτονται γι αυτούς και τους συμπεριφέρονται, οσους θέλουν να ευχαριστούν συνεχώς τους άλλους. Η κλασσική συνεξαρτητική συμπεριφορά εμπλέκει το να εστιαζόμαστε απολύτως στούς άλλους. Οταν ένας συνεξαρτητικός πεθαίνει, ξεδιπλώνεται το ημερολόγιο της ζωής ενός άλλου ανθρώπου μπροστά μας. Με το να μην έχουμε εαυτό, παρά μόνο όπως αυτός ορίζεται στη σχέση με τον άλλο αυτό είναι δυσλειτουργικό και ανέντιμο. Μας βάζει στη θέση του να γίνουμε θύματα και προκαλεί σε κάποιον, όχι μόνο να είναι ανίκανος να ικανοποιήσει τις ανάγκες του, αλλά να μην έχει καν επίγνωση πως έχει δικαίωμα να έχει ανάγκες. Ενα κλασσικό συνεξαρτητικό ατομο οταν ερωτάται για τον εαυτό του θα απαντήσει μιλώντας για κάποιον άλλον. Προφανώς, πριν κάποιος με αυτόν του τύπο συμπεριφορικών αμυνών καταφέρει να βιώσει οποιαδήποτε μορφή αυτόανάπτυξης, οφείλει πρώτα να ξεκινήσει να ανοίγεται στην ιδέα πως έχει έναν... εαυτό! Η διεργασία του να κατέχουμε τον εαυτό μας είναι ματαιωτική και προκαλεί σύγχυση, η έννοια του να έχει κανείς όρια είναι ξένη και εξαγριώνει. Είναι μία διαρκή διεργασία που παίρνει χρόνια. Ξεδιπλώνεται σε στάδια. Πάντα θα υπάρχει άλλη μια φλούδα κρεμμυδιού να ξεφλουδίσουμε. Έτσι για κάποιον που το βασικό του πρότυπο είναι κλασσικός συνεξαρτητικός το επόμενο βήμα ανάπτυξης θα περιλαμβάνει πάντα να κατέχει τον εαυτό του σε ένα βαθύτερο επίπεδο. Ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της όλης διαδικασίας θα είναι να κατέχουμε το δικαίωμα να θυμώνουμε για τον τρόπο που οι άλλοι μας συμπεριφέρθηκαν κι είχε αυτό επιδραση στη ζωή μας, ξεκινώντας από την παιδική μας ηλικία.
 Η κλασσική αντι-συνεξαρτητική Συμπεριφορά
 Η κλασσική αντι-συνεξαρτητική Συμπεριφορά Εστιάζεται απολύτως στον εαυτό και χτίζει πελώριους τείχους για να κρατήσει τους άλλους απέξω. Είναι σκληρό για κείνους από μας που εκδηλώνουν κλασσική αντι-συνεξαρτητική συμπεριφορά ακόμη και να υποψιαστούν πως μπορεί να είναι συνεξαρτητικοί. Ζούμε τις ζωές μας προσπαθώντας να αποδείξουμε πως δεν χρειαζόμαστε τους άλλους, πως είμαστε ανεξάρτητοι και δυνατοί. Ο αντι-συνεξαρτητικός είναι το άλλο άκρο του φάσματος.  Αν τα πρότυπα συμπεριφοράς μας έχουν υπάρξει κύριους ως αντι-συνεξαρτητικά αυτό σημαίνει πως έχουμε πληγωθεί τόσο βαριά στην παιδική μας ηλικία που προκειμένου να επιβιώσουμε οφείλαμε να πείσουμε τον εαυτό μας πως δεν χρειαζόμαστε άλλους ανθρώπους, πως δεν είναι ποτέ ασφαλές να ρθείς κοντά σε κάποιον ! Ο καθένας από μας έχει το δικό του φάσμα συμπεριφορικών αμυνών προκειμένου να τον προστατέψει από το να πληγωθεί συναισθηματικά. Μπορεί να είμαστε κλασσικοί συνεξαρτητικοί σε μια σχέση και κλασσικοί αντι-συνεξαρτητικοί σε μια άλλη. Η μπορεί να περνάμε από το ένα άκρο στο άλλο μεσα στο πλαίσιο της ίδιας σχέσης. Πολύ συχνά κάποιος που είναι κυρίως αντι-συνεξαρτητικός εμπλέκεται με κάποιον που είναι ακόμη περισσότερο αντι-συνεξαρτητικός. Και στη συνέχεια εκδραματίζει το ρόλο του συνεξαρτητικού μέσα σε αυτή τη συγκεκριμένη σχέση. Και το κλασικό συνεξαρτητικό και το κλασικό αντι-συνεξαρτητικό πρότύπο συμπεριφοράς είναι συμπεριφορικές άμυνες, στρατηγικές σχεδιασμένες να μας προστατέψουν από το να μην εγκαταλειφθούμε! Ο πρώτος προσπαθεί να προστατέψει ενάντια στην εγκατάλειψη αποφεύγοντας τη σύγκρουση και ευχαριστώντας τους άλλους ενώ ο δεύτερος προσπαθεί να αποφύγει την εγκατάλειψη προσποιούμενος πως δεν χρειάζεται κανέναν. Και οι δύο είναι δυσλειτουργικοί και ανέντιμοι τρόποι συμπεριφοράς 

 http://www.joy2meu.com/



Blog Archive