O Στόχος Ειναι να Μάθεις να Αγαπάς τον Εαυτό σου,Αλλά Κανείς δεν θα σου πεί στ Αλήθεια πως...

1

O Στόχος Ειναι να Μάθεις να Αγαπάς τον Εαυτό σου,Αλλά Κανείς δεν θα σου πεί στ Αλήθεια πως...

Engulfment Fears: Running Away from Love

Engulfment Fears: Running Away from Love

Caught in the Cogs

delving into the dark mind of author O. M. Grey

Engulfment Fears: Running Away from Love

Engulfment fears. How I fucking hate those. The opposite of abandonment fears is usually the engulfment fear or fear of deep intimacy.

And it’s stupid, certainly from my perspective of being in a deeply loving relationship that not only supports me but allows me to be more independent, more me. I’m more free through love.

So with engulfment fears, I never understood what was so scary. Of course, fears aren’t rational, but at least with abandonment fears, the fear is more logical in a way. Pain does come with love lost or the end of a relationship. People are afraid of pain. Fear of the pain that comes with the loss of love is more logical, but it is still a largely irrational fear.

I have serious abandonment fears, as I’ve discussed before, and I recognize that they are largely irrational. They’re stupid, too. I know it. I also know from experience the pain that follows the end of a loving relationship, especially one where some level of abuse was involved. But even the loss of a healthy, loving relationship brings profound pain.

But let’s look at engulfment fears. These people are afraid of love itself. They are afraid of losing who they are in love, of being consumed by another. And ultimately, these people run away from love and allow their fear to win.

As a woman who loves deeply, I wish I could just give them a glimpse of what it’s like to be completely surrounded by and supported by love. It doesn’t engulf you, it lifts you up. It elevates. It strengthens. It is a portal for joy and spiritual enlightenment.

Through love, I have never lost who I was. On the contrary, I have become stronger, more independent.

Love is freedom.

Especially in an open, non-monogamous relationship, where love and commitment doesn’t mean limitations. Love is limitless. Partners openly love one another and others. Communication is open and honest. Work is magnified, but so is the joy and reward and love.

I love. And I love. And I love deeply. More deeply than most knew possible. I have enough love to give to fill up my husband’s love tank, a second significant other, and still have love left over. Love is infinite. My love is infinite.

Someone recently told me that I bring a new meaning to the words “open communication” and “honesty,” more intensity than most are used to. For many, I also bring new meaning to the word “love” because I love so deeply and completely.

It’s who I am. As I said before, I’m not apologizing for it anymore.

I’m intensely loving and passionate and emotional. I am a strong woman, stronger than even I knew until these past few days. I not only carry my own fears every day, I often carry those of my beloved, as was the case with my most recent relationship. I didn’t realize I was doing that until it was crashing to an end.

I was the strong one.

I took on more pain to help ease his engulfment fears because I was strong enough to do so.

I carried him for months, hoping he would find the safety within our relationship to genuinely invest himself this time. To break out of his pattern of short-lived, failed relationships where he ultimately runs away, afraid of engulfment, of losing his freedom, his individuality. To be the deeply loving man he truly is beneath the fear-ridden ego.

Through my patience and strength, I showed him that love and freedom was possible. I showed him that through love, anything was possible.

But ultimately fear won over love, and it saddens me to no end. He’s going back into his cycle of short-lived, relatively shallow relationships, searching for the utopia of ease. Wanting the depth of emotion and heights of ecstasy without the responsibility or risk. Without truly investing in a complete relationship with the ups and the downs.

And it breaks my heart, not only for my loss, but also for his struggle.

Still, I’m standing strong. Deeply saddened that he gave up on us so easily. Knowing I did the right thing by standing up for my self-respect. Hoping that he finds a way to see what he’s running away from is an illusion. That fear is clouding the love still there for him. Hoping he can find the courage to face those fears.

Understanding he probably won’t.

Lamenting that he won’t find the love he deserves because he won’t allow it past his fears. The spiritual awakening he so desperately seeks is there waiting for him through love, if he could just find the courage to face his fears.

He’s not the only man I’ve known or loved who has engulfment fears, although I think he is the man I’ve loved the most who has them. I’ve met many who do. Many women do, too. This isn’t a gender-specific fear. I truly thought he had the courage and presence to face those fears and remember the reality of the love beneath them.

I was wrong.

I’m intense. I’m passionate. I feel deeply. I hurt and I get scared. I feel insecure sometimes and am a pillar of strength at other times. I have moments of weakness. I have moments of vulnerability. I love so deeply that it frightens a lot of men. I am a complete woman and I deserve to be loved completely. I deserve love, respect, and reciprocity, as do we all. I deserve to be in a holistic, loving relationship where responsibility is embraced, not avoided. Where love is embraced, not feared.

I’m a powerful woman, and it takes a strong man to be with me. If you can face your fears and look at the face of love in all her profound depth, you will experience things you didn’t know possible. You will transcend fear.

You will see heaven with me.

Find the courage to do that and realize the meaning of pure joy.

 

ερωτική απογοήτευση

Είναι πολύ λίγοι οι άνθρωποι εκείνοι που δεν έχουν βιώσει κάποιας μορφής ερωτική απογοήτευση στη ζωή τους. Οι σχέσεις είναι ένα κρίσιμο πεδίο ευημερίας πάνω στις οποίες επενδύουμε τεράστια ποσότητα συναισθηματικής ενέργειας. Αν προδωθούμε, αν κάποιος μας αφήσει η πενθούμε μπορεί να χάσουμε την ίδια την ουσία που καθιστά τη ζωή μας άξια να βιωθεί.

Αυτά τα αισθήματα απώλειας προκαλούν ζημιά σε μας όταν έχουμε υπέρ-επενδύσει σε ένα άλλο άτομο να μας φέρει ευτυχία. Όλοι μας έχουμε συναισθηματικές ανάγκες και μπορούμε εύκολα να γίνουμε εξαρτημένοι σε ένα  άλλο άτομο προκειμένου να τις εκπληρώσουμε. Η αναζήτηση νοήματος στη ζωή και ευτυχίας προς τα έξω συνήθως επικεντρώνεται σε ένα σύντροφο η μερικές φορές σε ένα παιδί η σε ένα γονιό. Το άτομο αυτό μπορεί να μας προσφέρει ένα βαθμό ικανοποίησης αλλά μας αφήνει ανίκανους να διαχειριστούμε τα προβλήματά μας αν το άτομο αυτό φύγει. Είναι σαν να έφυγε μακριά ένα δικό μας κομμάτι.

Οι ερωτικές απογοητεύσεις μας ως ενήλικες είναι συνήθως μια επανάληψη των απογοητεύσεων που βιώσαμε ως παιδιά-Καταστάσεις που μας πλήγωσαν και μας θύμωσαν τόσο πολύ που τις θάψαμε βαθιά μέσα μας ελπίζοντας πως έτσι μπορούμε να προχωρήσουμε στη ζωή μας. Δυστυχώς συχνά επαναλαμβάνονται αργότερα στη ζωή υπενθυμίζοντάς μας έτσι  την αρχική εξαρτηση και το αρχικό τραύμα. Αυτό μπορεί να είναι πολύ επώδυνο. Αυτά τα βαθιά θαμμένα αισθήματα θυμού δημιουργούν τα τωρινά αρνητικά  συναισθήματα  και καταστρέφουν την συναισθηματική ποιότητα της ζωής μας στο παρόν.

Ο δρόμος να θεραπεύσουμε τις πρώιμες απογοητεύσεις μας είναι το κλειδί για μια ζωή γεμάτη από χαρά νόημα και  ολοκλήρωση

Θα υπάρξουν πάντα στιγμές στη ζωή μας όπου πρέπει να πούμε αντίο και να αφήσουμε να φύγει κάτι που αγαπάμε ή αγαπήσαμε.  Θα υπάρχουν πάντα επώδυνες εμπειρίες που δεν σημαίνει όμως πως μπορούν να μας καταστρέψουν. Αν έχεις αναστατωθεί από μιαν απώλεια  ρώτα πρώτα τον εαυτό σου πόσο πολύ βαθιά  βασιζόσουν σε αυτό το άτομο για να σε κάνει να αισθάνεσαι ευτυχισμένος-η  μήπως ήσουν εξαρτημένος απ αυτόν;

Η εξάρτηση σε κανει να αρνείσαι την  δική σου δύναμη και τα δικά σου χαρίσματα. Καιρός είναι να αποκτήσεις μεγαλύτερη επίγνωση γύρω από τις ανάγκες σου και τα συναισθήματά σου. Εχεις ήδη αυτά τα ίδια τα χαρίσματα που αναζητούσες  στο σύντροφό σου να σου τα παρέχει. Αρκετά πριν στη ζωή σου, πληγωθηκες και αποφάσισες να φύγεις μακριά από εκείνες τις θαυμάσιες πλευρές της προσωπικότητας σου. Έχεις δηλαδή αποξενωθεί από κάποιες ιδιαίτερες πλευρές της προσωπικότητάς σου που τώρα της αναζητάς μόνο στούς άλλους. Κεντρική σημασίας σε αυτό το τράυμα υπήρξε η άρνηση της ικανότητάς σου να αγαπάς τον εαυτό σου! Αρχίσε να ενδιαφερεσαι γι αυτές τις πρώιμες απογοητεύσεις και μέσα από την κατανόηση οφείλεις να αποδεχτείς πως ίσως έχεις κάνει λανθασμένες επιλογές στην προηγούμενη κατάσταση  που βίωσες αλλά και σε σχέση με την αυταξία σου. Καθώς θα θεραπεύεις  αυτές τις πρώιμες απογοητεύσεις ο πόνος που θα αισθάνεσαι από την απώλεια και την προδοσία θα μειώνεται και  ολόκληρη η ζωή σου θα μπορεί να πηγαίνει μπροστά.

Η θεραπεία των πρώιμων απογοητεύσεων μας είναι το κλειδί για μια ζωή γεμάτη από χαρά νόημα και η ολοκλήρωσή. Θα παρατηρήσεις πως το μεγαλύτερο μέρος των συμβουλών μας αφορούν στο πως να χτίσεις  μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση καθώς και στην απομάκρυνση της ενοχής από τη ζωή σου. Πρίν μπορέσεις να κάνεις αυτό είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσεις την πηγή αυτών των καταστρεπτικών συναισθημάτων. Ξεκινούν όταν είμαστε πολύ μικροί.

Ως μωρά ή νήπια  ήμασταν ολοκληρωτικά εξαρτημένοι από τους γονείς μας για την κάλυψη των αναγκών μας, την ασφάλεια και ακόμα πιο σημαντικό την αγάπη. Αν είχαμε οποιαδήποτε αίσθηση πως αυτές οι ανάγκες δεν καλύφθηκαν ίσως εξαιτίας συναισθηματικής ανεπάρκειας των γονιών μας, ψυχικής υγείας η και προβλημάτων στη σχέση τους    τότε θα αισθανόμαστε πως κάτι μας λείπει. Μπορούμε να τους συνοψίσουμε αυτό ως την ένταση του δεσμού που βιώσαμε στα πρώιμα μετασχηματίστηκα μας χρόνια. Όσο χαμηλότερη ήταν η ποιότητα του δεσμού στην αρχική μας οικογένειά του όσο περισσότερο είναι πιθανό να πιστεύουμε πως η αγάπη είναι σπάνια και ακόμα πιο κρίσιμα πως στερούμαστε αγάπης! Οι απογοητεύσεις και το τραύμα γύρω από ακάλυπτες ανάγκες στην αρχική μάς οικογένεια  μπορούν να μας προκαλέσουν να καταλήξουμε σε δύο πολύ ζημιογόνα συμπεράσματα:

·       Οι γονείς μου απέτυχαν σε μένα 

Είναι σχετικά εύκολο να δεις πως αν οι ανάγκες του δεν καλύφθηκαν θα αισθάνεται πως εγκαταλείφθηκες.  Θα καταλήγουμε να αισθανόμαστε θυμωμένοι απέναντι στούς γονείς μας και μπορεί τότε να τους κατηγορούμε για τις ανεπάρκειές μας και τα προβλήματά μας  στην τωρινή μας  ζωή.

·       Έγω απέτυχα στούς γονείς μου.

Το δεύτερο αυτό συμπέρασμα προκαλεί έκπληξη. Ο βαθμός που αισθανόμαστε πως έχουμε εγκαταλειφθεί στη σχέση μας από τους γονείς μας ισορροπεί και από το βαθμό που πιστεύουμε πως εμείς έχουμε αποτύχει απέναντί τους! Αυτό είναι ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που μπορεί κανείς να μάθει γύρω από τις ανθρώπινες σχέσεις. Ακόμη και ως παιδιά παίρνουμε ευθύνη σε μεγάλο βαθμό για την ποιότητα των σχέσεων μας, ιδιαίτερα με τους γονείς μας και τα αδέρφια μας. Αν κάτι πήγαινε στραβά στην οικογένεια τείναμε να κατηγορούμε τον εαυτό μας.

Και τα δύο αυτά συμπεράσματα που συνήθως κατέχουμε υποσυνείδητα δημιουργούν ένοχή. Που μπορεί να επιτείνεται αργότερα στη ζωή καθώς θα κατηγορούμε τον εαυτό μας για τους ανθρώπους που αποτύχαμε να κρατήσουμε διπλα μας. πχ στον έρωτα και την εργασία . Όχι μόνο θα αισθανόμαστε ενοχή γιατί δεν είμαστε αρκετά καλοί αλλά επιπλέον θα παίρνουμε όλο το συναισθηματικό πόνο της οικογένειας μας και την ενοχή που οι άλλοι δεν είναι ικανοί να διαπραγματευτούν, στη ζωή μας. Αυτό  μας προκαλεί να θυσιάζουμε τον εαυτό μας γιαι τους άλλους ανθρώπους παρά να ζούμε  τη ζωή μας σε πληρότητα. Υποσυνείδητα έχουμε αποφασίσει πως μπορούμε να πληρώσουμε την ενοχή μας με το να θυσιαζόμαστε για τους ανθρώπους που αγαπάμε! Μπορεί κανείς να δει πως οι ένοχή έρχεται από μία τρομερή παρεξηγηση για το τι σημαίνει ανθρώπινη σχέση.

Ο Freund μας παρέχει  άλλη μιαν έννοια, το οιδιπόδειο σύμπλεγμα. Βασισμένο στον αρχαίο ελληνικό μύθο του Οιδίποδα τυράννου όπου ο γιος σκοτώνει τον πατέρα του και παντρεύεται τη μητέρα του Παρ όλο που τέτοιου είδους σχέσεις είναι δύσκολο να γίνουν αποδεκτές στην κοινωνία δεδομένων των κοινωνικών ταμπού. Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι εξοικειωμένοι με περιπτώσεις όπου ένα παιδί είναι πολύ κοντά συναισθηματικά με τον γονιό του αντιθέτου φύλου. Όταν αυτό συμβαίνει ο άλλος όμως αισθάνεται αποκλεισμένος και πως έχει χασει την  αγαπη τού συντρόφου του. Αυτό  θέτει σε λειτουργία ένα ανταγωνιστικό τριγώνο στο οποίο όλα τα μέλη έχουν βαθιά καταπιεσμένα αισθήματα ενοχής. Αυτό γίνεται αισθητό για παράδειγμα όταν ένας γιος αισθάνεται ενοχή που έχει κλέψει τη μητέρα του από τον πατέρα του. Το ίδιο πράγμα μπορεί να συμβεί και ανάμεσα στον πατέρα και την κόρη Πολλοί  ψυχαναλυτές πιστεύουν πως η εμπειρία του να είναι κανείς μέρος ενός τρίγωνο ως παιδί επαναλαμβάνεται στις ενήλικες σχέσεις με τη μορφή της απιστίας.

Με ένα τέτοιο δυνητικά τεράστιο βαθμό ενοχής δεν εκπλήσσει πως βγαίνουμε στον κόσμο με χαμηλή αυτοπεποίθηση αισθανόμενοι πως είμαστε κακοί και που δεν αξίζουμε να απολαύσουμε τα αγαθά της ζωής ιδιαίτερα την αγάπη. Όλα αυτά είναι πολύ δυσάρεστα συναισθήματα. έτσι τυπικά συμπεριφερόμαστε με τρόπους που μας κάνουν να τα αρνούμαστε  και αργότερα να αποκρύπτουμε εντελώς από τη συνειδητή επίγνωσή μας. Δυστυχώς η χαμηλή αυτοεκτίμηση και η ενοχή είναι ακόμη παρόντα στοιχεία στην ασυνείδητή μας  μνήμη και μπορούν εύκολα να συνεχίσουν να σαμποτάρουν τη ζωή μας.

Παρ όλο που κάναμε αυτές τις επιλογές μας σχετικά με την αυτοεκτίμηση μας πολλά πολλά χρόνια πριν, η ένοχή δρα ως ένα υπόβαθρο στην ενήλικη ζωή μας. Η ενοχή είναι στ αλήθεια μια τρομερή παγίδα  μία παγίδα  που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν καμιά επίγνωση  για την ύπαρξη της. Εκδηλώνεται με μια ποικιλία σκέψεων διαθέσεων και αρνητικών συμπεριφορών που όλες τους προσπαθούν να εξισορροπήσουν για την ενοχή που αισθανόμαστε μέσα μας. Στην ουσία παράγουν ένα παραπέτασμα καπνού που κρύβει την ενοχή μας από τους ανθρώπους γύρω μας και ακόμη και από τον ίδιο μας τον εαυτό! Θα βεβαιωθείς πως έχεις στρώματα ενοχής αν η ζωή σου δεν τη βιώνεις στην πληρότητα της και δεν αισθάνεσαι ολοκληρωμένος συναισθηματικά με μια αίσθηση ηρεμίας και πληρότητας.

Το κλειδί στο να θεραπεύσεις την ενοχή και τη χαμηλή αυτοεκτίμηση είναι να κατανοήσεις τι συνέβη στην αρχική  οικογένειά σου,  και να αποδεχτείς  πως έγιναν λανθασμένες επιλογές σε σχέση με την αυταξία σου. Πάνω απ όλα οφείλεις να βρείς έναν τρόπο να συγχωρήσεις τον εαυτό σου και τους ανθρώπους γύρω σου για ότι συνέβη σε εκείνα τα χρόνια. Προκειμένου να το κάνεις προσπάθησε να αποδεχτείς πως οι γονείς σου έκαναν το καλύτερο δεδομένων των συνθηκών. Σε αγάπησαν από καρδιάς, όμως μπορεί να υπήρξαν φορές όπου προσπάθησαν να εκφράσουν την αγάπη τους με επάρκεια αλλά οι προκλήσεις  της ζωής  έκαναν τα πράγματα δύσκολα γι αυτούς. Καθώς θα συγχωρείς και τα επανακαλύπτεις την αθωότητά σου θα μάθεις πως να αγαπάς τον εαυτό σου. Η ζωή σου θα αρχίσει να αλλάζει κατεύθυνση, θα πάψεις να  αυτοθυσιάζεσαι  γιατί η ένοχή θα πάψει  να κυβερνά τη ζωή σου.       



Provided by website-hit-counters.com site.

Οι προκλήσεις μιας καινούργιας σχέσης

Οι Προκλήσεις μιας καινούργιας σχέσης

 

Οι προκλήσεις μιας καινούργιας σχέσης

Φαντάσου την εξής εικόνα: έχεις συναντήσει ένα νέο άτομο πρόσφατα και ξαφνικά το ερωτεύεσαι. Θές να ξοδεύεις όλη την ώρα μαζί του, αισθάνεσαι πως είναι το ναρκωτικό σου η ενέργεια αυτού του ατόμου και δεν μπορείς ποτέ να πάρεις αρκετή.  Χρειάζεται να παίρνεις τη δόση σου και θα κάνεις οτιδήποτε χρειάζεται για να κρατάς αυτό το συναίσθημα ζωντανό. Αγαπάς το κάθε μικρό πράγμα πάνω του - πάνω της και δεν κρίνεις καθόλου τον εαυτό σου αναφορικά με το πόσο χρόνο χρειάζεσαι να είσαι μαζί του. Δραστηριότητες, χόμπι, οικογενεια και φίλοι πάνε στην άκρη καθώς η νέα σχέση καταλαμβάνει κάθε κομμάτι της ζωής σου. Καθώς όμως ο καιρός περνά αρχίζεις να βλέπεις την αληθινή εικόνα του άλλου τις ατέλειες του. Αρχίζουν οι πρώτοι καβγάδες. Παρ όλο που και οι δύο ειλικρινά αισθανόσαστε το βάθος του δεσμού σας στην αρχή, ο μήνας του μέλιτος περνά και τώρα αρχίζει η πραγματική δουλειά. Η περιπέτεια του να μπεις σε μια καινούργια σχέση μπορεί να είναι εντυπωσιακή και θαυμαστή. Ωστόσο μπορεί επίσης να είναι απίστευτα προκλητική στο να την πλοηγήσουμε με ένα  συναισθηματικά ασφαλές τρόπο εάν κάποιος δεν έχει ξεκάθαρα επίγνωση για τον εαυτό του και για το τι πραγματικά συμβαίνει στην σχέση.

      Πρώτα πρώτα ας ρίξουμε μια ματιά στον αρχικά φαινομενικό εθισμό του ενός προς τον άλλο. Πρόκειται ουσιαστικά για την βιοχημεία της οξυτοκίνης σε δράση. Η ορμόνη του φωλιάσματος περνά στις φλέβες και των δύο μελών της σχέσης και αυξάνεται κάθε φορά που τα άτομα αγγίζουν ο ένας τον άλλον, φροντίζουν ο ένας τον άλλον και πολύ περισσότερο όταν κάνουν έρωτα.  Συνήθως επισύρω την προσοχή των πελατών μου στο να μην ολοκληρώνουν πολύ γρήγορα τη σχέση τους εξαιτίας αυτής της πολύ ολέθριας μικρής ορμόνης  που μπορεί να ξεγελάσει το μυαλό στο να νομίζει πως θέλει να χτίσει μια φωλιά με κάποιον-α ακόμη και αν αυτό το άτομο δεν είναι το κατάλληλο γι αυτόν-ην. Αυτή η κορύφωση της οξυτοκίνης μπορεί να κάνει τους ανθρώπους να αγνοούν φανερά σημάδια δυσλειτουργίας. Και μπορεί να ξεπεράσει την καθαρή λογική και αυτόφροντίδα, τα υγιές προσωπικά όρια και την κατάλληλη διαχείριση του χρόνου του ειδυλλίου που οδηγεί τους ανθρώπους να αφήσουν έξω όλους τους φίλους τους και τις δραστηριότητές τους που είχαν μέχρι πριν, εκτός δηλ. των αδύτων της σχέσης τους.  

 Ένας καλός εμπειρικός κανόνας είναι συνήθως να επιβραδύνουμε  την φυσική οικειότητα αρκετά ώστε να αναδυθεί αβίαστα η συναισθηματική οικειότητα.  Τα συναισθήματά μας χρειάζονται πίστώτητα, οικειότητα και συνέπεια, σεβασμό και ένα αποδεδειγμένο ιστορικό για να είναι αυθεντικά και χαλαρά. Αυτό απαιτεί κάποιο χρόνο. Η βιαστική κίνηση προς τις φυσικές και αισθησιακές σφαίρες πάρα πολύ γρήγορα μπορεί να οδηγήσει σε συναισθηματικά δύσκολα νερά. Βρέξε πρώτα το δάχτυλό σου. Δοκίμασε το νερό. Και μετά μετακινήσου σταδιακά όλο και περισσότερο προς την οικειότητα καθώς θα αισθάνεσαι περισσότερο άνετα.

Με αυτό τον τρόπο το ναρκωτικό της ορμόνης της αγάπης δεν θα σε ξεγελάσει στο να ερωτευθείς  απελπισμένα τον Κύριο η την Κυρία Λάθος!   

Ένα βασικό συστατικό στο να πλοηγηθείς με ασφάλεια σε μια καινούργια σχέση είναι να έχεις καλά και υγιές προσωπικά όρια. Το πρόβλημα με τους περισσότερους ανθρώπους είναι πως έχουν μιά δυσκολία να γνωρίσουν το τι συνιστούν τα καλά όρια.  Η παρορμητικότητα για παράδειγμα μπορεί να σημαίνει φτωχά προσωπικά όρια. Στην περίπτωση μιας νέας σχέσης το να κινείσαι αργά είναι πάντα το καλύτερο αν κάποιος οφείλει έτσι να νοιάζεται για τον εαυτό του και την ψυχή του. Προσπάθησε να μην αποκαλύψεις πάρα πολλά από τα εσώψυχά σου αμέσως. Κινήσου αγορά ελέγχοντας για συμβατότητα και μία αίσθηση ασφάλειας πρώτα.

   Μόλις η σχέση μετακινηθεί μετά την φάση του μήνα του μέλιτος, είναι καλύτερο να μην παγιδευτείς στην αρρώστια να θες να ευχαριστήσεις τον άλλο.  Τα καλά όρια λένε ναί μόνο όταν εννοούν ναι και όχι μόνο όταν εννοούν όχι και δεν θέλουν να κάνουν κάτι. Να θυμάστε πως δεν είμαστε υπεύθυνοι για τα συναισθήματα του άλλου! Μόνο για τα δικά μας! Αν μπορέσεις να αναπτύξεις αυθεντικά θέλω και μη θέλω υπάρχει μικρότερη πιθανότητα να χτίσεις τοίχοι θυμού που είναι σίγουρο πως θα δημιουργήσουν συναισθηματικά τράυματα στη σχέση. Επίσης φροντίστε να εξατομικεύσεις την προσωπική σου φροντίδα. Ψάξε να βρείς τι χρειάζεσαι και επιθυμείς και μετά ανέλαβε την προσωπική σου ευθύνη για την ικανοποίηση των επιθυμιών σου. Προσπάθησε να μην κάνεις το άλλο άτομο υπεύθυνο για την ευτυχία σου.

Ελέγξε βαθιά μέσα σου αν ερωτευθηκες το άλλο άτομο απλά επειδή κινήθηκε προς το μέρος σου και σε πλησίασε. Αυτό μπορεί να σημαίνει πως δεν ψάχνεις αλήθεια να βρείς αξίες στον άλλον σε μια προσπάθεια να αποφύγεις την μοναξιά.  Δεσμεύσου πως θα είσαι αληθινός και αυθεντικός απέναντι στον εαυτό σου πάντα! Αυτό μπορεί να σημαίνει πως θα διακινδύνευσεις να χάσεις κάποιον,  Αλλά το να περιμένεις για το κατάλληλο άτομο να ερωτευθείς είναι τόσο επιβραβευτικό και οπωσδήποτε αξίζει τον κόπο να μείνεις στην πορεία σου,  του να παραμένεις δηλαδή πιστός στον εαυτό σου πρώτα. Να θυμάσαι πως τα όμοια ελκύουν τα όμοια και όταν συντονίζεσαι με την αυταγάπη και τον αυτοσεβασμό αργά η γρήγορα θα ελκύσεις προς το μέρος σου μία παρόμοια δόνηση κάποιου άλλου! Σκόπευε πάντα να είσαι αληθινός απέναντι στον εαυτό σου.

Καθώς η σχέση θα εξελίσσεται δώσε προσοχή στο τι το άλλο άτομο κάνει σε σχέση με το τι λέει. ΔΕΙΞΕ ΚΑΙ ΜΗΝ ΛΕΣ ας είναι η φιλοσοφία σου. Να πιστεύεις τούς ανθρώπους όταν αυτοί δείχνουν ποιοί είναι. Μην γλιστρήσεις σε μια μακάρια άρνηση της ωκυτοκίνης για το τι πραγματικά συμβαίνει. Τα λόγια να μη γίνονται πιστευτά καλύτερα σε μια νέα σχέση! Επίκεντρώσου στις πράξεις. Μην αγνοήσεις τα σημάδια και τα συμπτώματα που αποτελούν κόκκινα σημαιάκια. Μην ερωτευθείς με το δυναμικό κάποιου δηλαδή με αυτό που πιστεύεις ότι θα συμβεί όταν καταφέρεις να τον αλλάξεις! Δώσε προσοχή στο τι βλέπεις στο παρόν. Το να παραμείνει στη σχέση βασιζόμενος στο τι νομίζεις πως το άλλο άτομο θα γίνει είναι ενας εξαιρετικά δελεαστικός κίνδυνος που συνήθως σοβαρά απογοητεύει!

Μείνε πιστός στις δικές σου αξίες παρά τα όσα κάποιος άλλος μπορεί να θέλει, διαφορετικά μπορεί να επακολουθήσουν συναισθήματα αυτόπροδοσίας. Ο συμβιβασμός είναι κάτι που χρειάζεται σε πολλές περιοχές καθώς η σχέση θα αρχίσει να γίνεται περισσότερο σοβαρή αλλά είναι εξίσου σημαντικό να είσαι το άτομο που είσαι αλήθεια θα σχέση με αυτό που θα σου άρεσε να παρουσιάσεις ειδικότερα στην αρχή μιας σχέσης. Επίσης προσέξε να μην κουβαλήσεις παλιά πρότυπα συμπεριφοράς μέσα σε μια νέα σχέση. Οι προβολές και οι αποσκευές από παλιά τραύματα και περασμένες αποτυχημένες σχέσεις μπορούν ολοκληρωτικά να σαμποτάρουν το μέλλον μιας νέας αναδυόμενης σχέσης.

Η αλήθεια είναι πως αναπτυσσόμαστε τα μέγιστα μέσα από μια σχέση. Μια νέα  σχέση αξίζει τον κόπο και το ρίσκο που θα αναλάβουμε. Όμως αυτό ας γίνει με τα μάτια ορθάνοιχτα. Είναι αλήθεια πως

θα πάρουμε μαθήματα ο τι και να γίνει. Ομως τα παραπάνω μπορεί να μας διευκολύνουν στην πλοήγηση μέσα σε μια νέα σχέση κάνοντας  το δρόμο λίγο περισσότερο πιο εύκολο.