Φοβος και Αγάπη

Φοβος και Αγάπη

Ότι δεν είναι αγάπη είναι φόβος
Ο θυμός είναι ένα από τα πιο δυνητικά πρόσωπα του φόβου
Και κάνει ακριβώς ότι ο φόβος θέλει να κάνει
Μας αποτρέπει από το να δεχτούμε αγάπη
 ακριβώς τη στιγμή που τη χρειαζόμαστε περισσότερο               

 ---  Marianne Williamson----

Αυτό είναι ένα συναισθηματικό ερέθισμα για μένα που με κάνει Στ αλήθεια να θυμώνω . Το μήνυμα πως υπάρχει μόνο αγάπη και  φόβος είναι ένα που το έχω δει πολύ συχνά σε πολλά μέρη από διάφορους αρθρογράφους, αξιακά συστήματα, πνευματικούς δασκάλους. Είναι ένα μήνυμα που κατά τη γνώμη μου όχι μόνο είναι ανακριβές αλλά και προσβλητικό και ντροπιαστικό.  Είναι ένα συναισθηματικό ερέθισμα για μένα επειδή ερμηνεύω δηλώσεις σαν αυτή πως λέει πως ο φόβος κι ο θυμός είναι αρνητικά πράγματα που κάποιος που δεν θα πρέπει να βιώνει  αν είναι αρκετά εξελιγμένος.Πως κάποιος που είναι πεφωτισμένος θα πρεπε να βρίσκεται στην αγάπη όλο τον καιρό και να μη βιώνει κανένα αρνητικό συναίσθημα. Με κάνει να αισθάνομαι πως λέει πως αν βιώνω Φόβο, κάνω κάτι λάθος, δεν έχω φτάσει ακόμη στον προορισμό μου.

Επειδή μπορώ να διδάξω καλύτερα ότι χρειάζεται περισσότερο να μάθω και προσπαθώ να μάθω πως να αγαπώ τον εαυτό μου, είμαι ευαίσθητος απέναντι σε μηνύματα σαν αυτό  επειδή γνωρίζω πόσο πολύ δύναμη μπορούν να κουβαλούν.Ως ένας ανακάμπτων συνεξαρτητικός γνωρίζω πόσο πολύ και σκληρά εργάστηκα για να μάθω να τιμώ την αλήθεια μου και τα συναισθήματά μου αντί να τη δίνω δύναμη σε κάθε είδους ειδικούς. Έμαθα επίσης στο μονοπάτι μου πως  πολλοί απ αυτούς τους ειδικούς περνούν ντροπιαστικά και κριτικά μηνύματα εξαιτίας των δικών τους τραυμάτων. Έχω συναίσθηση και κατανόηση για αυτους, όμως τους καθιστώ ταυτόχρονα υπεύθυνους για τα μηνύματα που περνάνε

Τώρα προκειμένου να εξηγήσω γιατί πιστεύω πως μια τέτοια δήλωση είναι ανακριβής θα αποκριθώ μέσα από το προσωπικό μου αξιακό σύστημα πεποιθήσεων, μέσα από τη δική μου  κατανόηση της μεταφυσικής αλήθειας

Σε ένα ανώτερο υπερβατικό επίπεδο η ΑΛΗΘΕΙΑ, η μόνη αληθινή πραγματικότητα του κόσμου η Πηγή όλων των πραγμάτων είναι η ενότητα όλων στην απόλυτη αρμονία που είναι η αγαπη.Σε  αυτό το επίπεδο υπάρχει μόνο ΑΓΑΠΗ, είμαστε όλοι μέρος αυτής της ενότητας αυτής της ΑΓΑΠΗΣ

Η πραγματικότητα την οποία βιώνουμε πως είμαστε ξεχωριστά  μεμονωμένα άτομα που ονομαζόμαστε ανθρώπινα πλάσματα, σε ένα γραμμικό τρισδιάστατο κόσμο είναι μια ψευδαίσθηση! Μία επινοηση της φαντασίας του δημιουργού μας Είναι μια ολογραφική ψευδαίσθηση που προκαλείται από την ψευδαίσθηση πως η ενέργεια μπορεί να υπάρχει ξεχωριστά από την Πηγή της...Μεσα σε  αυτό το πλαίσιο αυτής της ψευδαίσθησης υπάρχουν πολλές άλλες ψευδαισθήσεις: ο Θάνατος, ο Φόβος ο Θυμός η Στέρηση. Είναι δύσκολο να επικοινωνήσει κανείς τα πολλαπλά επίπεδα της πραγματικότητας χρησιμοποιώντας την καθημερινή  γλώσσα που χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε ένα κόσμο τριών διαστάσεων. Στα γραπτά μου προσπαθώ να διαφοροποιηθώ χρησιμοποιώντας τη λέξη ΑΓΑΠΗ για να αναφερθώ στη συχνότητα του δημιουργού, Αγάπη Για να αναφερθώ στην υπερβατική συχνότητα στην οποία εμείς οι άνθρωποι μπορούμε να συντονιστούμε,Και αγάπη για να προσδιορίσω τις εκδηλώσεις που συμβαίνουν στο ανθρώπινο επίπεδο εμπειρίας.

Η δική μου κατανόηση είναι πως δεν μπορούμε να βιώσουμε ΑΓΑΠΗ στο βαθμό που βιώνουμε τον εαυτό μας ως ξεχωριστή οντότητα γιατί στην αγάπη είμαστε μέρος όλων, της ΕΝΟΤΗΤΑΣ  όλων των πραγμάτων. Μπορούμε να βιώσουμε Αγάπη όταν το εσωτερικό μας κανάλι επικοινωνίας είναι αρκετά καθαρό η σε μερικές περιπτώσεις μπορούμε να βιώσουμε κάτι πολύ συγγενές με αυτό το υπερβατικό συναίσθημα μέσα από την παροδική χρήση τεχνικών μέσων.Ο στόχος τη θεραπείας και επανάκαμψης είναι να στοιχίσουμε τον εαυτό μας με την Αλήθεια  στο βαθμό που μας επιτρέπει να συντονιστούμε με την Αγάπη τον περισσότερο καιρό με ένα φυσικό τρόπο.Δεν είναι δυνατό να συντονιζόμαστε με  αυτή την αγάπη συνεχώς!Τις στιγμές που δεν είμαστε συντονισμένοι με την αγάπη θα υπάρξουν φορές που θα αισθανθούμε  φόβο.

Η πραγματική αλήθεια του κόσμου είναι η Αγάπη η Χαρά και η Αφθονία. Μπορεί να ειπωθεί πως η Αγάπη είναι ότι Στ αλήθεια υπάρχει!Θα μπορούσαμε να πούμε πως ο φόβος και ο θυμός είναι το αποτέλεσμα του να μην είσαι συντονισμένος με την αγάπη.Αλλά με το να πούμε αυτό σημαίνει πως αρνούμαστε το γεγονός ότι βρισκόμενοι στο ανθρώπινο σώμα δεν είναι δυνατόν να είμαστε συντονισμένοι με την αγάπη κάθε στιγμή της ζωής μας.Ακόμη και το πιο πεφωτισμένο ατόμο σε αυτό τον πλανήτη θα βιώσει στιγμές ενστικτώδους φόβου όταν το αεροπλάνο στο οποίο επιβαίνειι παίρνει ξαφνικά μια βουτιά η ένα αυτοκίνητο έρχεται με τρομερή ταχύτητα κατά πάνω του.Ο φόβος του άγνωστου ο προγραμματισμός μας που προστατεύει την επιβίωση είναι κάτι που είναι εγγενές στο να είναι κανείς άνθρωπος.Όσο περισσότερο κανείς φωτισμένος είναι τόσο το συντομότερο θα αφήσει τον φόβο και θα επιστρέψει πίσω στην κατάσταση της ηρεμίας, αλλά ωστόσο θα τον αισθανθεί.

Αυτό το είδος του φόβου δεν είναι κακό η λάθος η το αποτέλεσμα του να μην είναι κανείς αρκετά εξελιγμένος.Αυτό που είναι δυσλειτουργικό είναι τα στρώματα εκείνα του φόβου που είναι το αποτέλεσμα του τραύματος και του προγραμματισμού μας της παιδικής μας ηλικίας όταν μεγαλώνουμε σε ένα συνεξαρτητικο περιβάλλον. Τα περισσότερα επίπεδα του φόβου που βιώνουμε είναι δυσλειτουργικά και ανόητα. Πιστεύω πως οι άνθρωποι που λένε πως τα μόνα αισθήματα που υπάρχουν είναι ο φόβος και η αγάπη μιλούν ακριβώς για αυτά τα δύσλειτουργικά  επίπεδα του φόβου. Το να κάνουμε όμως δήλωσεις με όρους μαύρου άσπρου που περνούν το μήνυμα πως ο φόβος είναι κάτι αρνητικό είναι κατά τη γνώμη μου όχι μόνο ανακριβές αλλά συνεισφέρει στα αισθήματα ντροπής.    

Συνδέεται επίσης απευθείας με την πραγματικότητα πως όχι μόνο η παραδοσιακή επιστήμη, η ιατρική και η ψυχολογία μειώνουν τη σημασία των συναισθημάτων  -τα αντιμετωπίζουν ως χημικές αντιδράσεις ή ως  προεκταση της σκέψης αλλά επιπλέον πολλοί από τους γκουρού τους αποκαλούμενους δασκάλους  του New Age κάνουν ακριβώς το ίδιο.Τ α συναισθήματα είναι από μία πλευρά χημικές αντιδράσεις όπως είναι επίσης αλήθεια πως  οι συναισθηματικές αντιδράσεις επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από τις γνωστικές μας προδιαθέσεις. Τα συναισθήματα όμως είναι επίσης  ενέργεια που υπάρχουν με έναν πολύ πραγματικό τρόπο. Το να μειώνουμε τη σημασία της συναισθηματικής ενέργειας που παρήχθη στην παιδική μας ηλικία κι ακόμη υπάρχει μέσα μας σημαίνει πως κάνουμε Εκπτωση στις ίδιες μας τις εμπειρίες  και την ύπαρξή μας για να μην πούμε τίποτε για το πως αυτό από μόνο του είναι πολύ επικίνδυνο για τη φυσική και διανοητική  μας υγεία.

Είναι πολύ ελκυστικό για μας τους ανθρώπους να πιστεύουμε πως μπορούμε να εξελιχθούμε πνευματικά χωρίς να κάνουμε την εργασία κάθαρσης από τον πόνο.Τα συναισθήματα δημιουργούν σύγχυση, ιδιαίτερα τα παλιά εκείναι  καταπιεσμένα  συναισθήματα που μπορούν να μας κάνουν να αισθανόμαστε τόσο αναστατωμένοι. Είναι φυσικό και κατανοητό για μας τα ανθρώπινα πλάσματα να θέλουμε να κάνουμε πράγματα με τον ευκολότερο δυνατό τρόπο. Έτσι πολλοί άνθρωποι θέλουν να ακούνε κάποιον να τους λέει πως είναι δυνατό να γίνουν, να φτάσουν την κατάσταση της φώτησης (enlightment)  χωρίς να θεραπευτούν συναισθηματικά.  Πολλοί από αυτούς που αποκαλούνται ειδικοί θα φτάσουν ακόμη να διδάξουν πως αν κάποιος αισθάνεται τα συναισθήματά του κάνει κάτι λάθος!

Πιστεύω πως τέτοιες διδαχές είναι ανακριβές. Πιστεύω πως τα συναισθήματά μας είναι ένα σημαντικό και ζωτικό κομμάτι της ύπαρξής μας που οφείλουμε να το κατέχουμε και να το  τιμούμε.Πιστεύω πως ο φόβος είναι ένας δάσκαλος που μας βοηθά να μετακινηθούμε προς την αγάπη, που μας βοηθά να μαθαίνουμε πως να αγαπάμε τον εαυτό μας. Δεν πιστεύω πως αφ εαυτού και από μόνος του είναι κάτι κακό η λάθος ή το αντίθετο της αγάπης. Η σχέση που έχουμε  μαζί του είναι που τον προκαλεί να είναι δυσλειτουργικός Να γιατί οφείλουμε να τον κατέχουμε έτσι που να μπορούμε να αλλάξουμε τη σχέση μας μαζί του. Η πραγματικότητα του να είναι κανείς άνθρωπος είναι πως αυτή η εμπειρία είναι μερικές φορές τρομακτική. Λέω πως είναι εντάξει, πως δεν είναι ντροπή η ταπείνωση να αισθανόμαστε φόβο.

Ο κύριος λόγος για τον οποίο πιστεύω πως το αποκαλούμενο κίνημα New Age μοιάζει να γίνεται αναξιόπιστο, είναι γιατί οι άνθρωποι μέσα σε αυτό τείνουν να πιστεύουν πως μπορούν να γίνουν καλύτεροι χωρίς να κάνουν τη δική τους προσωπική θεραπεία.Θέλουν να αποκτήσουν πνευματικότητα χωρίς να κατέχουν τον ανθρωπισμό τους. Δεν θέλουν να περάσουν μέσα από την επώδυνη εργασία της συναισθηματικής κάθαρσης που περιλαμβάνει  την έκφραση του  πόνου και του θυμού που όλοι μας κουβαλάμε μέσα μας.  Βρίσκονται εκτός ισορροπίας και στερούνται δυνατότητας διακρισης κ έτσι συνεχίζουν να ψάχνουν όλη την αλήθεια σε ένα μέρος.Υπάρχει αλήθεια σε όλες  τις θρησκείες σε όλα τα  αξιακά συστήματα πεποιθήσεων, σε όλες τις πρακτικές  διαλογισμού κλπ. Υπάρχει όμως επίσης σε μεγάλο βαθμό ανακριβής και διαστρεβλωμένη πληροφορία σε όλα τα παραπάνω. Μέχρι να καθαρίσουμε το εσωτερικό μας κανάλι και να επιτρέψουμε την ανεμπόδιστη συναισθηματική έκφραση είναι αδύνατον στ αλήθεια να μπορέσουμε να Διακρίνουμε  την Αλήθεια. Η συναισθηματική ενέργεια η Ενσυναίσθηση που είναι η Αλήθεια, είναι πολύ διαφορετική από αυτό που βιώνουμε ως την δική μας συναισθηματική αλήθεια-Που είναι πολύ συχνά σε μεγάλο βαθμό μια αντίδραση στα συναισθηματικά μας τράυματα και στον ασυνείδητο γνωστικό προγραμματισμό μας.Μέχρι κάποιος να αποκτήσει τη βούληση να θεραπεύσει τα συναισθηματικά του τραύματα δεν μπορεί καθαρά να ξεκινήσει να διακρίνει ανάμεσα στην αλήθεια και την ανακρίβεια!Θα συνεχίζει να ψάχνει τις αλήθειες έξω για κάποιον η κάτι να του πει ποια είναι η αλήθεια να την πιστέψει αντί να κατέχει το δικό του εσωτερικού μονοπάτι προς την Αλήθεια!    Υπάρχουν ψήγματα αλήθειας ΠΑΝΤΟΥ  αν έχουμε τα μάτια να τα δούμε και τα αυτιά μας ανοικτά να το ακούσουμε Αν όμως  το γνωστικό μας υπόδειγμα είναι περιορισμένο  τότε δεν μπορούμε να δούμε και ακούσουμε καθαρά. Αν τα συναισθηματικά μας τραύματα  τα αφήνουμε ασυνείδητα να κυβερνούν τη ζωή μας τότε θα είμαστε ανίκανοι Στ αλήθεια να καταλάβουμε την Ενσυναίσθησή μας.

Και η φράση που τα συνοψίζει όλα είναι πιστεύω πως είμαστε πνευματικά όντα που βιώνουμε μιαν ανθρώπινη εμπειρία. Δεν είμαστε εδώ για να αποκτήσουμε πνευματικότητα. Την κατέχουμε.Όταν μιλάμε για πνευματικότητα αναφερόμαστε στη βίωση της εμπειρίας του να είμαστε συνδεδεμένοι με όλους και με όλα!Είμαστε εδώ για να ενσωματώσουμε αυτή την πνευματικότητα στην ανθρώπινη μας εμπειρία.Την πρώτη φορά που κάποιος μου είπε πως είμαι ένα πνευματικό ον που βιώνω μια  ανθρώπινη εμπειρία Στ αλήθεια θύμωσα  πολύ.Ο λόγος που θύμωσα πολύ  είναι επειδή αναγνώρισα αμέσως πως αυτή η δήλωση ήταν αληθής! Επίσης αναγνωρισα πως μια και  αυτό ήταν η αλήθεια δεν θα ήταν πλέον αποδεκτό από μέρους μου να φαντασιώνομαι πως πρέπει να ανέβω σ ένα βουνό προκειμένου να ρθω σε επαφή με το Θεό. Συνειδητοποίησα πως αυτό που αυτή η φράση σημαίνει είναι πως υποτίθεται πως πρέπει να μάθω πως να συνδέομαι με τα άλλα ανθρώπινα πλάσματα κάτι που δεν ήθελα εξαιτίας των τραυμάτων μου!

Πολλοί άνθρωποι που έλκονται από το κίνημα του New Age συνεχίζουν να ψάχνουν για τόν σωστό τρόπο να κάνουν πράγματα για την πηγή έξω από τους ίδιους που θα τους δώσει όλες τις απαντήσεις. Για τους εξωγήινους στο σκάφος που θα ρθουν  να τους  σώσουν από τον πόνο αυτής της ανθρώπινης εμπειρίας! Ο στόχος, σύμφωνα με την κατανόηση μου, είναι να μάθουμε να κοιτάμε μέσα μας για να βρούμε την Πηγή. Να κατέχουμε την πνευματικότητα μας και τον ανθρωπισμό μας Και να ενσωματώσουμε την πνευματικότητα  στην ανθρώπινη μας εμπειρία έτσι που να μπορέσουμε να πετύχουμε κάποια ισορροπία σε αυτό τον ανθρώπινό χορό που όλοι μας κάνουμε

Αυτή είναι μια νέα εποχή, αλλά πολλοί άνθρωποι της νέας εποχής (New Age movement) Συνεχίζουν να ψάχνουν για τη μαγική απάντηση που θα τους επιτρέψει να βιώσουν την αγάπη και την αρμονία  δραπετεύοντας από την ανθρώπινη εμπειρία! Δεν πιστεύω πως είναι δυνατό να γίνει αυτό πριν πρώτα να κατέχουμε τα ανθρώπινα συναισθήματα, να καθαρίσουμε το συναισθηματικό μας σώμα από την καταπιεσμένη συναισθηματική ενέργεια και να αγκαλιάσουμε και να αποδεχτούμε  την εμπειρία του να είναι κανείς άνθρωπος!

Δεν μπορούμε να ενσωματώσουμε τη πνευματική  αλήθεια ή την θεωρητική γνώση του τι υγιής συμπεριφορά σημαίνει στην εμπειρία μας αυτή της  ζωής με έναν ικανοποιητικό και ουσιαστικό τρόπο χωρίς να τιμήσουμε και να σεβαστούμε τα συναισθήματά μας. Δεν μπορούμε με συνέπεια να ενσωματώσουμε υγιή  συμπεριφορά στην καθημερινή μας ζωή χωρίς να είμαστε συναισθηματικά ειλικρινής με τον εαυτό μας. Δεν θα μπορέσουμε να διώξουμε μακριά την ντροπή και να ξεπεράσουμε το φόβο της συναισθηματικής οικειότητας χωρίς να περάσουμε μέσα από τα συναισθήματά μας!

Το να  γυρίζουμε και να λέμε: "είμαστε όλοι ένα" και" ο Θεός είναι η αγάπη" και "Σας συγχωρώ όλους" δεν απελευθερώνει την ενέργεια. Το να χρησιμοποιούμε κρυστάλλους, λευκό φως η να γεννιόμαστε ξανά δε μας  θεραπεύει τα τραύματά μας και δεν αλλάζει  θεμελιακά την συμπεριφορά μας.

Είμαστε όλοι ένα και ο Θεός είναι αγάπη, οι κρύσταλλοι έχουν πράγματι δύναμη και το λευκό φως είναι πολύτιμο εργαλείο αλλά δεν πρέπει να συγχέουμε το γνωστικό με το συναισθηματικό( Το να συγχωρέσουμε κάποιον διανοητικά δεν καθιστά δυνατό  η ενέργεια του θυμού και του πόνου να εξαφανιστεί )    Και δεν πρέπει να ξεγελάμε τον εαυτό μας πως χρησιμοποιώντας τα εργαλεία θα μας επιτρέψει να αποφύγουμε την ίδια την διεργασία.

Δεν υπάρχει γρήγορο  φιξάρισμα! Η κατανόηση της διεργασίας δεν αντικαθιστά το πέρασμα μέσα από αυτή. Δεν υπάρχει μαγικό χάπι, δεν υπάρχει μαγικό βιβλίο δεν υπάρχει γκουρού που να  μπορεί να καταστήσει δυνατό να αποφύγουμε το ταξίδι μέσα μας, το ταξίδι μέσα από τα συναισθήματά μας !

Κανείς έξω από τον εαυτό μας(Τον Αληθή Εαυτό μας )  δεν πρόκειται μαγικά να μας θεραπεύσει.

Δεν πρόκειται να προσγειωθεί κάποιο εξωγήινο διαστημόπλοιο που θα τραγουδά "άναψε το φως της καρδιάς σου" κι έτσι μαγικά θα μας  θεραπεύσει όλους.

Ο μόνος που μπορεί να ανάψει το φως της καρδιάς σου είσαι Εσύ.

Ο μόνος που μπορεί να γιατρέψει το πληγωμένο παιδί μέσα σου είσαι και Εσύ

Ο μόνος θεραπευτής που μπορεί να  σε θεραπεύσει είναι Μέσα σου.

Robert Burney         

 

 

Για να πάρεις αυτό που θές από τη ζωή ...

Για να Πάρεις Αυτό που Θές...

 

Για να πάρεις αυτό που θές από τη ζωή ...

Χρειάζεται να Πιστέψεις στα Ονειρά σου και σ αυτό που εσύ ξέρεις πως είναι Αλήθεια.Να επιβιώσεις τις απογοητεύσεις της Ζωής και τις φορές που αισθάνεσαι στ αλήθεια μόνος.Χρειάζεται επίγνωση να δείς πως τα  χεις καταφέρει σε χαλεπούς καιρούς με μόνο τον εαυτό σου να βασίζεσαι πάνω του.Χρειάζεται να αντικρύσεις την Αλήθεια πως μόνο εσύ μπορείς να διαμορφώσεις το πεπρωμένο σου.Να συνειδητοποιήσεις πως τα βήματα που κάνεις σήμερα Είναι εκείνα που θα σε οδηγήσουν στο Αυριο Και πρέπει να τα πορευτείς με μια Αναπόδεικτη Πιστη στον Εαυτό σου Κατανοώντας πως οι Αποτυχίες τα Πισωγυρίσματα  και οι πόνοι που συχνά η Ζωή μας δίνει, μόνο χρησιμεύουν ως εφαλτήριο στην Αληθινή Ευτυχία Κι αν ακολουθήσεις το μονοπάτι σου αντί να γυρίσεις πίσω Μονο τότε θα σαι Ικανός να αναγνωρίσεις τις Δυνάμεις σου και να είσαι σε θέση να δείς τη ζωή από την  Κορυφή.

Debra Mc Cleary  

Eμμονές

Eμμονές

Εμμονές

Νομίζω πως η εμμονή είναι κάτι που μάθαμε να κάνουμε στο μυαλό μας προκειμένου να μην αισθανόμαστε τα συναισθήματά μας. Το να" βρισκόμαστε στο κεφάλι μας"(bEING IN OUR HEAD) είναι ένας από τους πρωταρχικούς μηχανισμούς άμυνας που θεμελιώνεται πιο πρώιμα σε κάθε παιδί.Έτσι σε μένα είναι ένα σημάδι πως κάποια συναισθήματα αναδύονται που ο μηχανισμός άμυνας μας προσπαθεί να αποφύγει. Δεν είναι κακό η λάθος αλλά μπορεί να είναι δυσλειτουργικό επειδή συνήθως ντρεπόμαστε για τον εαυτό μας που το κάνουμε. Πιστεύω πως οι εμμονές ωθούνται από την ντροπή και στο βαθμό που ντρεπόμαστε για τον εαυτό μας που το κάνουμε, συνεχίζουμε να το κάνουμε. Κάποτε άκουσα κάποιον σε μια θεραπευτική συνεδρία να λέει πως συνειδητοποίησε πως δεν μπορούσε να σταματήσει να έχει εμμονές με το να έχει εμμονές για τις εμμονές του!! Αυτός είναι ο τρόπος που λειτουργεί η νόσος, παίζει πίνγκ πονγκ με τον εαυτό μας και μας προκαλεί να κρίνουμε τον εαυτό μας που κρίνουμε τον εαυτό μας!

Το καλύτερο πράγμα που βρήκα για τις εμμονές είναι να δίνουμε άδεια στον εαυτό μας να τις βιώνει. Παράδειγμα λέμε στον εαυτό μας πως μπορεί να βιώσει πλήρως τις εμμονές του για την επόμενη ώρα η ο τιδήποτε και μετά ας πάει για ένα περίπατο η κάτι παρόμοιο. Χωρίς την ντροπή που τις τροφοδοτεί οι εμμονές αρχίζουν να χάνουν την περισσότερη από τη δύναμή τους.

Μια άλλη πλευρά των εμμονών μερικές φορές είναι πως έχουμε εμμονές για το αποτέλεσμα ενός γεγονότος στο μέλλον. Σε αυτή την περίπτωση βοηθάει να θυμίζουμε στον εαυτό μας πως σήμερα, το σήμερα είναι η δουλειά μας και το μέλλον ανήκει σε κάτι μεγαλύτερο από μας με άλλα λόγια Παραιτούμαστε από το να θέλουμε να κατέχουμε την έκβαση όλων των πραγμάτων που μας αφορούν. Μπορεί και να προσευχηθούμε λιγάκι αν χρειαστεί και μετά να επιστρέψουμε στο παρόν. Να πάρουμε μια βαθιά αναπνοή να αισθανθούμε τον εαυτό μας στο σώμα μας να κοιτάξουμε γύρω μας να δούμε τι μας περιβάλλει να ρωτήσουμε τον εαυτό μας ποιο είναι το επόμενο πράγμα για μένα που πρέπει να κάνω μπορεί να είναι να πάμε να περίπατο η να πλύνουμε τα πιάτα η να γράψουμε το ημερολόγιο μας, οτιδήποτε. Για μένα όταν έχω εμμονές με το μέλλον είναι συνήθως με δραματικούς όρους αφορά στ αλήθεια κάποιο μεγάλο ζήτημα. Οφείλω έτσι να αφαιρέσω το δράμα και να κάνω οτιδήποτε καθημερινό μικρό πράγμα βρίσκεται μπροστά μου.

Και ένας από τους λόγους που απόκτώ  εμμονές με το μέλλον είναι ο φόβος μου για το άγνωστο-Που είναι φυσιολογικό και ανθρώπινο -Και είναι το εσωτερικό παιδί μέσα μου που είναι αυτό που φοβάται περισσότερο. Οφείλω να καθησυχάσω το εσωτερικό παιδί μέσα μου με το να του αφηγούμαι παραδείγματα ανάλογα όπου η έκβαση των πραγμάτων ήταν θετική.

Το να επαναφέρω τον εαυτό μου στο παρόν είναι το πρωταρχικό πράγμα για μένα να  κάνω, να πάρω μερικές βαθιές αναπνοές να ελέγξω τι ακριβώς αισθάνομαι, να κοιτάξω γύρω μου για ένα σημάδι του ποιό είναι το επόμενο πράγμα που πρέπει να κάνω, να θυμίσω στον εαυτό μου πως αν δεν γνωρίζω σήμερα τότε υποτίθεται πως δεν πρέπει να γνωρίζω και μετά, όταν θα ρθει η στιγμή να γνωρίσω, θα μάθω.        

Robert Burney

         http://www.silcom.com/~joy2meu/joy_47.htm 

Provided by website-hit-counters.com site.

Παθητική Επιθετικότητα

Παθητική Επιθετικότητα

Παθητική Επιθετικότητα

Παθητική επιθετική συμπεριφορά είναι η έκφραση του θυμού με έμμεσο τρόπο. Αυτό συμβαίνει επειδή έχουμε πάρει το μήνυμα με τον ένα η τον άλλο τρόπο στην παιδική μας ηλικία πως δεν είναι σωστό να εκφράζουμε θυμό. Μιας και ο θυμός είναι ενέργεια που δεν μπορεί να καταπιεστεί τελείως βρίσκει τρόπους να εκφραστεί με έμμεσο τρόπο! Αυτό παίρνει τη μορφή με τον ένα η τον άλλο τρόπο φανερά η διακριτικά του να εκδραματίζουμε την κραυγή της Συνεξάρτησης: Θα σου δείξω για να με καταλάβεις !(“I’ll show you - I’ll get me.”).

Ως παιδί ήμουν πολύ θυμωμένος με τη μητέρα μου  που δεν με προστάτευε εμένα ή τον εαυτό της από τον πατέρα μου. Αλλά δεν ήταν σωστό να είμαι θυμωμένος με τη μητέρα μου. Ετσι υπήρξα   παθητικά θυμωμένος μαζί της  με διάφορους τρόπους.Ένας ήταν να μην δείχνω καθόλου συναισθήματα. Μέχρι την ηλικία των επτά η οκτώ φαινόμουν ήρεμος μέσα από μια παθητική επιθετική ανταπόκριση στις προσπάθειές της να με πλησιάσει δεν θα την άφηνα  να με αγγίζει δεν θα έδειχνα κανένα σημάδι ευτυχίας αν συνέβαινει κάτι καλό  ή πόνου αν συνέβαινε κάτι κακό. Θα έλεγα απλώς ένταξει οτιδήποτε κι όσο κι αν τα πράγματα δεν ήταν έτσι. Ένας άλλος τρόπος να δείχνω το θυμό μου σε αυτήν και τον πατέρα μου ήταν να μην παίρνω τους βαθμούς που ήμουν ικανός να πάρω στο σχολείο. Ξόδεψα έτσι το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου σαμποτάροντας τον εαυτό μου για να μπορέσω να δείξω το θυμό μου στούς άλλους.

Η παθητική επιθετική συμπεριφορά μπορεί να πάρει τη μορφή του σαρκασμού της αργοπορίας, της συστηματικής αργοπορίας (στα ραντευού, στις συναντήσεις, στη δουλειά) που γίνεται χρόνια. Τη συνήθειας του να χαλάς τη διάθεση των άλλων(party pooper), του να διαμαρτύρεσαι συνεχώς, του να είσαι αρνητικός, του να προσφέρεις τη γνώμη σου και την συμβουλή σου όταν αυτό δεν σου ζητείται, του να είσαι ο μάρτυρας, το θύμα, να ρίχνεις  μπηχτές (ότι και να κάνεις στα μαλλιά σου... Πήραμε λίγο βάρος δεν νομίζεις; ) κλπ. Αν δεν γνωρίζουμε πως να θέτουμε όρια είτε συμφωνούμε με οτιδήποτε προκειμένου να αποφύγουμε την σύγκρουση τότε συχνά θα συμφωνούμε να κάνουμε πράγματα που δεν θέλουμε στ αλήθεια.  Σαν αποτέλεσμα δεν θα είμαστε ευτυχισμένοι κάνοντας τα και αυτό θα το επιστρέφουμε πίσω στο άλλο άτομο με κάποιο τρόπο. Γιατί θα μαστε τελικά θυμωμένοι με αυτόν που μας έκανε να κάνουμε κάτι που δεν θέλουμε στ αλήθεια. Ενα κλασικό συνεξαρτητικό σενάριο είναι  όταν μας ρωτάνε που θέλουμε να πάμε για φαγητό και απαντάμε: δεν με νοιάζει στ αλήθεια, όπου θες εσύ! και μετά να θυμώνουμε γιατί μας πήγαν κάπου που δεν θέλαμε.  Νομίζουμε πως οι άλλοι είναι ικανοί να διαβάζουν τη σκέψη μας και να γνωρίζουν τι θέλουμε και τι δεν θέλουμε στ αλήθεια. Συνήθως στις σχέσεις ο ένας σύντροφος ρωτά τον άλλο να κάνουν κάτι και το άλλο άτομο που δεν μπορεί να πει: δεν θέλω να το κάνω, θα συμφωνήσει να το κάνει και μετά δεν θα το κάνει. Αυτό καταλήγει σε γκρίνια και κατσάδιασμα που με τη σειρά του προκαλεί περισσότερο θυμό και παθητική επιθετική συμπεριφορά.

Ο τρόπος εξόδου από την παθητική επιθετική συμπεριφορά είναι να αρχίσουμε να είμαστε ειλικρινείς πρώτα απ όλα με τον εαυτό μας να αποκτήσουμε όρια. Οσο περισσότερο ερχόμαστε σε επαφή με το εσωτερικό παιδί, τόσο περισσότερο μπορούμε να θέτουμε όρια με το θυμό που προέρχεται από εκείνο το κομμάτι μέσα μας του θυμωμένου παιδιού. Να μάθουμε να λέμε όχι όταν δεν θέλουμε να κάνουμε κάτι. Είναι πιο εύκολο να το πεις παρά να το κάνεις. Σε ένα επίπεδο, ότι κάνουμε αναπαράγει τη δυναμική της παιδικής μας ηλικίας του να γινόμαστε αντικείμενο κριτικής απο τους  γονείς μας. Είναι γιατί στον πυρήνα μας αισθανόμασταν ανίκανοι και ανάξιοι να αγαπηθούμε που όταν έχουμε οποιασδήποτε μορφής σχέση (στις ερωτικές, φιλικές, εργασίας) χρειαζόμαστε να γινόμαστε αντικείμενο κριτικής και να μας δίνουν το μήνυμα πως είμαστε λάθος. Επειδή δεν αγαπάμε τον εαυτό μας χρειαζόμαστε ανθρώπους να εκδηλώνουν έξω από μας την δυσαρέσκειά τους Και να μας περνάνε το μήνυμα πως είμαστε λάθος, πως είμαστε κακοί! Επειδή δεν αγαπάμε τον εαυτό μας χρειαζόμαστε ανθρώπους να  εκδηλώνουν έξω από μας, ότι έκαναν οι γονείς στην παιδική μας ηλικία: να μας κριτικάρουν. Τότε μπορούμε να θυμώνουμε μαζί τους, να αισθανόμαστε θύματα και να εκδηλώνουμε παθητική επιθετικότητα. Οι άλλοι είναι στην πραγματικότητα μια αντανάκλαση του πως μεταχειριζόμαστε τον εαυτό μας εσωτερικά. Όσο περισσότερο μαθαίνουμε να υπερασπιζόμαστε τον εαυτό μας εσωτερικά από τη φωνή του γονιού μέσα μας τόσο περισσότερο θα ανακαλύπτουμε πως δεν χρειαζόμαστε ανθρώπους που να μας κριτικάρουν στη ζωή μας 

http://www.silcom.com/~joy2meu/joy_47.htm

Provided by website-hit-counters.com site.