Η χαρά δείχνει τον δρόμο!

Η Χαρά δείχνει τον Δρόμο!

Η χαρά δείχνει τον δρόμο

 Το αίσθημα της χαράς μιλάει για εκπλήρωση και επιτυχία αλλά κυρίως για συνοχή,  η χαρά είναι ένα συναίσθημα βαθύ υπάρχει πολύ πέρα από την ευχαρίστησή, μας δείχνει το μονοπάτι που πρέπει να πάρουμε.  Μόλις ξεφύγουμε από τον δρόμο μας η χαρά σβήνει. Η απουσία χαράς αποτελεί συμπτώμα έλλειψης, ανικανοποίητου καταπιεσμένης έκφρασης,  απομόνωσης  μη εκπλήρωσης  ψέματος λανθασμένου δρόμου.

Όταν η ζωή σας εκφράζεται πλήρως η χαρά έρχεται. Aντίθετα από μία a priori  αντίληψη που μας θέλει όλους  να ονειρευόμαστε όλοι την αταραξία και την απροθυμία υπάρχει μεγαλύτερη χαρά στην προσπάθεια παρά στην απραξία. Το ξεπέρασμα των εμποδίων η διάσχιση μεγάλων αποστάσεων η άσκηση των μυών και των ικανοτήτων μας η ανάπτυξη του δυναμικού μας η εκπλήρωση στόχων η υλοποίηση  ονείρων και επιδιώξεωνν είναι όλα πηγές χαράς. Ακόμη και όταν ο δρόμος είναι σπαρμένος με παγίδες αν είναι ο σωστός τότε μια βαθιά χαρά μας συντροφεύει η χαρά εκφράζει το γεγονός ότι ο δρόμος που έχουμε πάρει ταιριάζει με το νόημα της ζωής μας

Μην ακολουθήσετε ούτε την οδό της ευκολίας ούτε εκείνη της άμεσης ευχαρίστησης, ακολουθήστε την πραγματική χαρά,  θα είναι ο καλύτερος οδηγός για να βεβαιώνεστε ότι ζείτε τη ζωή που σας αξίζει!  

isabelle Filliozat

H Συναισθηματική μας Αλήθεια

H Συναισθηματική μας Αλήθεια

Οτι αισθανόμαστε είναι η συναισθηματική μας αλήθεια και δεν έχει να κάνει απαραίτητα με την αλήθεια με κεφαλαίο Αλφα ειδικότερα όταν αντιδρούμε από την ηλικία του μικρού παιδιού μέσα μας.  Αν συνεχίσεις να αντιδράς με αυτό που ήταν η συναισθηματική σου αλήθεια όταν ήσουν πέντε εννέα η δέκα τεσσάρων ετών τότε δεν θα είσαι ικανός να αντιδράς να  ανταποκρινεσαι κατάλληλα σε αυτό που συμβαίνει στο παρόν, δεν θα είσαι στο παρόν .Είμαστε πνευματικά όντα που βιώνουμε μιαν ανθρώπινη εμπειρία δεν είμαστε αδύναμα ντροπιαστηκά πλάσματα που βρίσκονται εδώ για να τιμωρηθούν η να δοκιμαστούν για την αξία τους Είμαστε κομμάτι μιας προεκτασης  μιας ανώτερης δύναμης που μπορεί να αγαπά χωρίς όρους και βρισκόμαστε εδώ στη γη παρακολουθώντας ένα σχολείο όχι εκτιωντας μια ποινή σε μια φυλακή.

Οφείλω να μάθω πώς να θέτω όρια  μέσα μου, συναισθηματικά και διανοητικά ενσωματώνοντας την αλήθεια στην  εσωτερική μου διεργασία. Το ότι αισθάνομαι ως αποτυχία δεν σημαίνει πως αυτό είναι η αλήθεια. Η αλήθεια είναι πως η αποτυχία είναι μια ευκαιρία για ανάπτυξη.Μπορώ να θέσω όρια στα συναισθήματά μου με το να μην καταπίνω το ευκολοχώνευτο, πως αυτό που αισθάνομαι είναι αυτό που είμαι.Μπορώ να θέσω όρια διανοητικά με το να πώ σε εκείνο το κομμάτι του μυαλού μου που με κρίνει και με κάνει να ντρέπομαι να σωπάσει.Γιατί αυτή η φωνή είναι η φωνή της  συνεξαρτησης που μου λέει ψέματα. Μπορώ να αισθανθώ και να απελευθερώσω την ενέργεια του συναισθηματικού πόνου την ίδια στιγμή που μπορώ να πω στον εαυτό μου την αλήθεια με το να μην καταπίνω το ευκολοχώνευτο πως πρέπει να ντρέπομαι για τον εαυτό μου.

Αλήθεια με Κεφαλαίο Α  -  Συναισθηματική Αλήθεια 

Η αλήθεια σύμφωνα με την κατανόηση μου δεν είναι μια διανοητική σύλληψη πιστεύω πως η αλήθεια είναι συναισθηματική ενέργεια επικοινωνία που δονεί τη συνείδηση την ψυχή το πνεύμα την ύπαρξή μου η αλήθεια είναι ένα συναίσθημα, κάτι που αισθάνομαι μέσα μου Είναι ακριβώς αυτό το συναίσθημα μέσα μου όταν κάποιος λέει γράφει η τραγουδά κάτι ακριβώς με τις κατάλληλες λέξεις έτσι που ξαφνικά αισθάνομαι μια βαθύτερη κατανόηση.Ειναι το επιφώνημα Αχά!!Το συναίσθημα πως άναψε ένα λαμπάκι μέσα στο κεφάλι μου Το συναίσθημα Α! το κατάλαβα.Το ενστικτώδες συναίσθημα όταν κάτι απλώς το αισθάνομαι ως σωστό η λάθος.Είναι ακριβώς αυτό το συναίσθημα, το συναίσθημα στην καρδιά μου είναι το συναίσθημα όταν κάτι αντηχεί μεσα μου.

Όλοι μας εμπλεκόμαστε σε μία διεργασία, σε ένα ταξίδι σε πολλαπλά επίπεδα. Ενα επίπεδο είναι φυσικά το επίπεδο του ατόμου ένα άλλο πολύ υψηλότερο επίπεδο είναι το επίπεδο της  συλλογικής ανθρώπινης ψυχής  της μοναδικής ψυχής της οποίας όλοι είμαστε προεκτασεις της οποίας όλοι είμαστε εκδηλώσεις της. Εχουμε ένα μέρος όπου αισθανόμαστε αποθηκευμένη συναισθηματική ενέργεια και ένα καθηλωμένο Εγώ μέσα μας για μια ηλικία που σχετίζεται με καθένα από τα αναπτυξιακά μας στάδια. Ετσι μερικές φορές αντιδρούμε από το τρίχρονο παιδί μέσα, μας μερικές φορές από το δεκαπεντάχρονο, μερικές φορές από τό  επτάχρονο παιδί που υπήρξαμε.

Αν βρίσκεσαι σε μια σχέση, έλεγξε το την επόμενη φορά που έχεις ένα καυγά. Ισως και οι δύο να αντιδράτε  από το δωδεκάχρονο παιδί σας. Αν είσαι γονιός  ίσως ο λόγος που έχεις ένα πρόβλημα μερικές φορές είναι επειδή η αντίδραση στον εξάχρονο γιο σου  προκύπτει από των επτάχρον που κάποτε υπήρξες. Αν έχεις ένα πρόβλημα με τις ερωτικές του σχέσεις είναι ίσως επειδή αφήνει στον δεκαπεντάχρονο μέσα σου να επιλέγει εκείνος τους συντρόφους σου.

Την επόμενη φορά που κάτι δεν πηγαίνει με τον τρόπο που θες ή οταν απλώς αισθάνεσαι χαλια ρώτα τον εαυτό σου πόσο χρόνων αισθάνεσαι εκείνη τη στιγμή. Αυτό που ίσως ανακαλύψεις  είναι πως αισθάνεσαι σαν ένα μικρό κακό κορίτσι, ένα μικρό κακό αγόρι και πως θα πρέπει να έχεις κάνει κάτι κακό γιατί αισθάνεσαι πως πρόκειται να τιμωρηθείς!Επειδή αισθάνεσαι πως πρόκειται να τιμωρηθείς δεν σημαίνει πως αυτό είναι η αλήθεια Τα συναισθήματα είναι αληθινά, είναι συναισθηματικοί ενέργεια που εκδηλώνεται στο σώμα μας αλλά δεν είναι απαραίτητα αντικειμενικά Αυτό που αισθανόμαστε είναι η δική μας συναισθηματική αλήθεια και δεν έχει να κάνει απαραίτητα με οτιδήποτε δεδομένο η με την αλήθεια με Κεφαλαίο Αλφα ιδιαίτερα όταν αντιδρούμε από τη θέση του μικρού παιδιού μεσα μας.Αν αντιδρούμε από τη συναισθηματική μας αλήθεια όταν ήμασταν πέντε, εννέα η δέκα τεσσάρων ετών. Τότε δεν θα είμαστε ικανοί να ανταποκρινόμαστε κατάλληλα σε αυτό που συμβαίνει στο παρόν δεν θα βρισκόμαστε στο παρόν Όλοι μας, ο καθένας από μας έχει ένα εσωτερικό κανάλι που επικοινωνεί με την αλήθεια, αυτό όμως το εσωτερικό κανάλι μπορεί να φράξει από την καταπιεσμένη συναισθηματική ενέργεια και τις διαστρεβλωμένες διαθέσεις και ψευδείς πεποιθήσεις μας.Μπορούμε να πετάξουμε μακριά τις διανοητικές ψευδείς πεποιθήσεις μας, μπορούμε διανοητικά να θυμηθούμε και να βιώσουμε την αλήθεια της ενότητας με την αγάπη και το φως, όμως δεν θα μπορέσουμε να ενσωματώσουμε την πνευματική αλήθεια στην καθημερινή μας ανθρώπινη εμπειρία με ένα τρόπο που να μας επιτρέπει να αλλάξουμε ουσιαστικά τα πρότυπα της δυσλειτουργικής συμπεριφοράς που υιοθετήσαμε προκειμένου να επιβιώσουμε μέχρι να διαπραγματευτούμε με τα συναισθηματικά μας τραύματα μέχρι να διαπραγματευτούμε με τον ασυνείδητο συναισθηματικό προγραμματισμό της παιδικής μας ηλικίας.

      Δεν μπορούμε να μάθουμε να αγαπάμε χωρίς να αναγνωρίσουμε τον θυμό μας.Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να βιώσει την αληθινή οικειότητα με μας τους ίδιους και με οποιονδήποτε άλλο χωρίς να κατέχουμε τη θλίψη μαςΔεν μπορούμε ξεκάθαρα να επανασυνδεθούμε με το φως παρά μόνο  αν είμαστε αποφασισμένοι να αναγνωρίσουμε και να αποδεχθούμε την εμπειρία μας με το σκοτάδιΔεν θα μπορέσουμε να βιώσουμε πλήρως τη χαρά παρά μόνο αν είμαστε αποφασισμένοι να βιώσουμε πρώτα τη λύπη.

Είναι απαραίτητο να κατέχουμε και να τιμήσουμε το παιδί που υπήρξα με προκειμένου να αγαπήσουμε το πρόσωπο που είμαστε και ο μόνος τρόπος να το κάνουμε είναι να κατέχουμε τις εμπειρίες του παιδιού, να τιμήσουμε τα συναισθήματά του παιδιού και να απελευθερώσουμε το συναισθηματικό πόνο που ακόμη κουβαλάμε μέσα μας

Ένα από τα πιο σημαντικά βήματα ενδυνάμωσης είναι να ενσωματώσουμε την πνευματική μας αλήθεια στην καθημερινή μας εμπειρία. Προκειμένου να το κάνουμε είναι απαραίτητο να εξασκήσουμε διάκριση στη σχέση μας με το συναισθηματικό και γνωστικό κομμάτι της ύπαρξής μας.

Μάθαμε να συνδεόμαστε με την εσωτερική μας διεργασία μεσα απο μια  ανεστραμμένη  προοπτική.Εκπαιδευτήκαμε να είμαστε συναισθηματικά  ανέντιμοι δηλαδή να μην αισθανόμαστε τα συναισθήματά μας η να πηγαίνουμε στο άλλο άκρο επιτρέποντας τα συναισθήματά μας ολοκληρωτικά να κυβερνούν τις ζωές μας και να ενισχύουμε την ανεστραμμένη αντίληψη, πως είναι ντροπή να είσαι άνθρωπος πως είναι κακό να κάνεις λάθη πως ο Θεός τιμωρεί και κρίνει.Προκειμένου να βρούμε ισορροπία μέσα μας οφείλουμε να αλλάξουμε τη σχέση μας με την εσωτερική μάς διεργασία.

Να αισθανθούμε και να απελευθερώσουμε τη συναισθηματική ενέργεια χωρίς να ενδυναμώσουμε την ψευδή πεποίθηση είναι ένα ζωτικό στοιχείο προκειμένου να επιτύχουμε ισορροπία ανάμεσα στο συναισθηματικό και το γνωστικό κομμάτι της ύπαρξής μας.

Τα συναισθήματα είναι αληθινά αλλά δεν αντιπροσωπεύουν απαραίτητα την αλήθεια

Μπορεί να αισθανόμαστε θύμα και να συνεχίζουμε να γνωρίζουμε πως στην πραγματικότητα δεν είμαστε.Μπορεί να αισθανόμαστε πως κάναμε ένα λάθος και να συνεχίζουμε να γνωρίζουμε πως κάθε λάθος είναι μια ευκαιρία ανάπτυξης  ένα τέλειο κομμάτι της μαθησιακής  διαδικασίας της ζωής μας.Μπορεί να αισθανόμαστε προδομένοι εγκατελειμμένοι και ντροπιασμένοι και να συνεχίζουμε να γνωρίζουμε πως μόλις μας  δόθηκε μια ευκαιρία να αποκτήσουμε επίγνωση σε μια  περιοχή της ζωής μας που χρειάζεται να ρίξουμε κάποιο φως, ένα ζήτημα που χρειάζεται γιατριά.

Χρειαζόμουν να μάθω πως να θέτω όρια εσωτερικά και συναισθηματικά και γνωστικά ενσωματώνοντας την αλήθεια στη ζωή μου. Το ότι αισθάνομαι ως αποτυχία δεν σημαίνει πως αυτό είναι η αλήθεια. Η αλήθεια είναι πως η αποτυχία είναι μια ευκαιρία ανάπτυξης.Μπορώ να θέσω ένα όριο με τά ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ  μου με το να μην καταπίνω το ευκολοχώνευτο πως αυτό που αισθάνομαι είναι αυτό που είμαι.Μπορώ να θέσω ένα όριο γνωστικά λέγοντας σε εκείνο το κομμάτι του μυαλού μου που με κρίνει και ντρέπεται για μένα να σωπάσει...Γιατί είναι η Συνεξάρτηση που ψεύδεται.Μπορώ να αισθανθώ και να απελευθερώσω  την ενέργειά του συναισθηματικού πόνου την ίδια στιγμή που θα λέω στον εαυτό μου την αλήθεια χωρίς να καταπίνω το ευκολοχώνευτο πως πρέπει να ντρέπομαι για μένα.

Αν αισθάνομαι ως αποτυχία και ενδυναμώνω τη φωνή του γονιού μέσα μου που μου λέει πως είμαι  μια αποτυχία τότε μπορεί να κολλήσω σε ένα πολύ επώδυνο μέρος όπου θα ντρέπομαι για τον εαυτό μου, γι αυτό που είμαι...

Σε αυτή τη δυναμική είμαι εγώ το θύμα του εαυτού μου και ταυτόχρονα ο βιαστής μου και το επόμενο βήμα είναι να «σώσω» τον εαυτό μου χρησιμοποιώντας ένα από τα παλιά εργαλεία να λειτουργώ ασυνείδητα (υπερβολικό φαγητό,Αλκοόλ,sex κλπ.)Ετσι η συνεξάρτηση έχει καταφέρει να με φυλακίσει σε ένα κελί πόνου και ντοπής, ένα χορό πόνου, αυτοκατηγόριας και αυτοβασανισμού.

Μαθαίνοντας πως θα θέτουμε όρια με την και μεταξύ της συναισθηματικής μας αλήθεια, με αυτό που αισθανόμαστε και τη γνωστική προοπτική μας,  με αυτό που πιστεύουμε σε ταύτιση με την πνευματική αλήθεια που έχουμε ενσωματώσει στην πορεία μπορούμε να εκτιμήσουμε και να απελευθερώσουμε τα συνθήματα χωρίς να καταπιούμε τις ευκολοχώνευτες ψευδείς πεποιθήσεις.

Όσο περισσότερο μαθαίνουμε να εξασκούμε γνωστική διακριση μεσα μας, έτσι που να μην ενδυναμώνουμε τις ψευδείς πεποίθησεις, τόσο καθαρότερα μπορούμε να δούμε και να αποδεχτούμε το δικό μας Προσωπικό μονοπάτι. Οσο περισσότερο έντιμοι και η ισορροπημένοι γινόμαστε στη συναισθηματική μας διεργασία τόσο καθαρότερα θα μπορέσουμε να ακολουθήσουμε την Προσωπική μάς Αλήθεια.

Είμαστε πνευματικά όντα που βιώνουμε μια ανθρώπινη εμπειρεία, όχι αδύναμα ντροπιαστικά όντα  που βρισκόμαστε εδώ για να τιμωρηθούμε ή να  δοκιμαστούμε για την αξία μας. Είμαστε κομμάτια, προεκτάσεις μιας δύναμης που μπορεί να αγαπά άνευ όρων και βρισκόμαστε στη γή πηγαίνοντας σε ένα  σχολείο και όχι εκτίωντας  μια ποινή σε μια φυλακή.Όσο πιο γρήγορα αποκτήσουμε επίγνωση αυτής της αλήθειας Τόσο γρηγορότερα θα μπορούμε να μεταχειριστούμε τον εαυτό μας με πιο θρεπτικούς  τρόπους και με περισσότερη αγάπη.

Η φυσική διεργασία θεραπείας όπως και η ίδια η φύση χαράζει  νέες αφετηρίες σε τακτά διαστήματα. Δεν πρόκειται να φτάσουμε σε μια κατάσταση όπου θα ζήσουμε  ευτυχισμένοι για πάντα, αλλάζουμε και αναπτυσσόμαστε διαρκώς. Συνεχίσουμε να παίρνουμε καινούρια μαθήματα, καινούργιες ευκαιρίες ανάπτυξης που είναι ένας αληθινός πόνος μερικές φορές, ένας πόνος όμως καλύτερος από τον  εναλλακτικό  του, που είναι να μην αναπτυχθείς καθόλου και να μένεις  προσκολλημένος επαναλαμβάνοντας τα ίδια μαθήματα, τα ίδια λάθη  για πάντα.-

Robert Burney

http://joy2meu.com/MetaphysicalTruth.htm



Αγώνας Εξουσίας στην Σχέση

 

 

Για τις περισσότερες σχέσεις ο μήνας του μέλιτος Τελειώνει...

Για τις περισσότερες σχέσεις ο μήνας του μέλιτος Τελειώνει τυπικά μετά από έξι μήνες με ένα χρόνο.Αρχίζουμε να βλέπουμε πλευρές του συντρόφου μας που μας κανουν να μην αισθανόμαστε άνετα.πχ Μπορεί να αντιδρά σε καταστάσεις διαφορετικά απ ότι εμείς μάθαμε  και  βρίσκουμε δύσκολο να καταλάβουμε Η αρχίζει να χάνει το ενδιαφέρον του για μας Κατά τη διάρκεια του μήνα του μέλιτος του εμείς και ο σύντροφός μας εσκεμμένα ωστόσο ασυνείδητα κρύβαμε  τις  αρνητικές πλευρές της προσωπικότητάς μας και της συμπεριφοράς μας και εστιαζόμασταν στο να δίνουμε και να παίρνουμε αγάπη.Καθώς γινόμαστε περισσότερο οικείοι και έρχόμαστε  πιο κοντά στο σύντροφό μας, οι αρνητικές μας πλευρές αρχίζουν να αποκαλύπτονται.Αυτό μπορεί να γίνει αντιληπτό ως μια τεράστια απογοήτευση επειδή συνειδητοποιούμε πως ο σύντροφός μας δεν είναι τόσο τέλειος όσο νομίζαμε.Ακόμη χειρότερο το ίδιο νομίζει κι εκείνος για μας! Η αίσθηση αμηχανίας προκαλεί τον κάθε συντροφο να αποσύρεται και αυτό με τη σειρά του ενεργοποιεί ένα φαύλο κύκλο και ένα πρότυπο ζημιογόνο για τη σχέση.Κάποιοι εκδραματίζουν τον αγώνα εξουσίας μέσα από διαμάχες ενώ κάποιοι άλλοι χρησιμοποιούν πιο λεπτούς τρόπους ανταγωνισμού όπως είναι η απόσυρση και η κακή διάθεση.Θα καταλάβεις πως έχεις εισέλθει στο στάδιο του αγώνα εξουσίας αν αισθάνεσαι οτιδήποτε λιγότερο από αληθινή αγάπη για τον σύντροφό σου.Όσο κι αν φαίνεται απίστευτο αυτά τα ίδια τα γνωρίσματα που βρήκαμε τόσο επιθυμητά σε πρώτο στάδιο στο σύντροφό μας είναι ακριβώς εκείνα που φαίνεται να αποτυγχάνουμε στη συνέχεια μέσα στο μυαλό μας.Να γιατί μας ενοχλούν και μας αναστατώνουν τόσο πολύ:Στο στάδιο του αγώνα εξουσίας δεν είναι καθόλου αφύσικο να δούμε αρνητικά  γνωρίσματα προσωπικότητας που συνδέονται με τους γονείς μας να εμφανίζονται στο σύντροφό μας.Τα άσχημα νέα είναι πως έχουμε κι εμείς αυτά τα γνωρίσματα όμως τα καλά νέα είναι πως με το σύντροφό μας με τη βοήθεια του συντρόφου μας μπορούμε να τα ξεπεράσουμε!

Παγίδες- Απογοήτευση πως τα βαθιά αισθήματα αγάπης έχουν εξαφανιστεί μπορεί να πιστέψουμε πως το σύντροφό μας έχει αλλάξει


- Εκνευριζόμαστε από το σύντροφό μας και τον κρίνουμε αρνητικά. Αυτό μας κάνει να αποσυρόμαστε απ αυτόν

Μπορούμε να πιάνουμε τον εαυτό μας συχνά σε  διαφωνίες και διαμάχες  που δεν έχουν τέλος


Αρχίζουμε να αμφιβάλλουμε αν ο σύντροφός μας είναι Στ αλήθεια το κατάλληλο άτομο για μας κι αν αυτό συνεχιστεί για πολύ μπορεί ναι επιλέξουμε να τελειώσουμε τη σχέση ή να ανακαλύψουμε πως ο σύντροφός μας μας έχει εγκαταλείψει.Είναι κρίμα γιατί κάτι τέτοιο είναι πολύ πρόωρο και για τους δύο σε αυτό το στάδιο να το αποφασίσουν.

ΕΞΟΔΟΣ ΔΙΑΦΥΓΗΣ

Το σημαντικό πράγμα που οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε είναι πως στο στάδιο του αγώνα εξουσίας και οι δύο σύντροφοι ανταγωνίζονται να δουν ποιός θα ανταποκριθεί στις συναισθηματικές ανάγκες του άλλου.Επιλέξαμε τον σύντροφο μάς γιατί πιστέψαμε πως θα φροντίσει τις ακάλυπτες ανάγκες της παιδικής μας ηλικίας και τώρα ανακαλύπτουμε πως όχι μόνο αποτυγχάνει να κάνει αυτό αλλά επιπλέον έχει τις ίδιες ανάγκες με μας! Αισθανόμαστε ηττημένοι και το ίδιο και ο σύντροφός μας.Αυτό είναι το κλειδί προκειμένου να εργαστούμε μέσα από το επώδυνο Σταδιο του αγώνα εξουσίας σε μια σχέση.Αναγνώρισε πως είναι η κοινή αίσθηση των ακάλυπτων αναγκών, ένα αίσθημα πως είσαι συναισθηματικά ανολοκλήρωτος που προκαλεί σε σας να έχεται  αυτές τις διαφορές.Το στάδιο του αγώνα εξουσίας είναι στην πραγματικότητα μιαν ευκαιρία να θεραπεύσουμε τις ανασφάλειες και τους φόβους μας και να χτίσουμε μια καλύτερη σχέση.

Στο στάδιο του αγώνα εξουσίας τείνουμε να απομακρυνόμαστε από το σύντροφό μας και σωματικά και συναισθηματικά, κατά συνέπεια πρέπει να χούμε το κουράγιο να μετακινηθουμε προς τον σύντροφό μας και να εκφράσουμε τα αισθήματά μας όσο επώδυνα και αν φαίνονται οτι είναι!Αν αυτό γίνει με αγάπη και ευαισθησία(δηλ. να μάθουμε να μιλάμε -και να κατέχουμε τα ίδια μας τα συναισθήματα -Να μην τα προβάλουμε στο σύντροφό μας και να μην τον κρίνουμε για αυτά)Ο σύντροφός μας θα αισθανθεί ασφαλής να εκφράσει τα δικά του συναισθήματα. Σύντομα θα ανακαλύψεις πως έχεις επανασυνδεθεί και άλλος ένας μήνας του μέλιτος θα ξεκινήσει!


ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ

Ο αγώνας εξουσίας και οι αντιπαλότητες σε μια σχέση είναι ο τρόπος που προσπαθούμε να μετακινηθούμε προς τα πίσω στην ανεξαρτησία μας -Ένα μέρος όπου αισθανόμασταν συναισθηματική ασφαλής αλλά που ήταν στην πραγματικότητα μοναχικό και απομονωμένο. Η σχέση  μας δίνει την καλύτερη ευκαιρία να βρούμε την αληθινή αγάπη και εκείνη που διαρκεί με την προϋπόθεση πως θα θελήσουμε να διαπραγματευτούμε με ότι μας εμποδίζει να πλησιάσουμε συναισθηματικά το σύντροφό μας και να γίνουμε οικείοι προς αυτόν.     



Provided by website-hit-counters.com site.

H Eνοχή είναι στ αλήθεια μια τρομερή παγίδα

H Eνοχή είναι στ αλήθεια μια τρομερή παγίδα

Είναι πολύ λίγοι οι άνθρωποι εκείνοι που δεν έχουν βιώσει κάποιας μορφής ερωτική απογοήτευση στη ζωή τους. Οι σχέσεις είναι ένα κρίσιμο πεδίο ευημερίας πάνω στις οποίες επενδύουμε τεράστια ποσότητα συναισθηματικής ενέργειας. Αν προδωθούμε, αν κάποιος μας αφήσει η πενθούμε μπορεί να χάσουμε την ίδια την ουσία που καθιστά τη ζωή μας άξια να βιωθεί.

Αυτά τα αισθήματα απώλειας προκαλούν ζημιά σε μας όταν έχουμε υπέρ-επενδύσει σε ένα άλλο άτομο να μας φέρει ευτυχία. Όλοι μας έχουμε συναισθηματικές ανάγκες και μπορούμε εύκολα να γίνουμε εξαρτημένοι σε ένα  άλλο άτομο προκειμένου να τις εκπληρώσουμε. Η αναζήτηση νοήματος στη ζωή και ευτυχίας προς τα έξω συνήθως επικεντρώνεται σε ένα σύντροφο η μερικές φορές σε ένα παιδί η σε ένα γονιό. Το άτομο αυτό μπορεί να μας προσφέρει ένα βαθμό ικανοποίησης αλλά μας αφήνει ανίκανους να διαχειριστούμε τα προβλήματά μας αν το άτομο αυτό φύγει. Είναι σαν να έφυγε μακριά ένα δικό μας κομμάτι.

Οι ερωτικές απογοητεύσεις μας ως ενήλικες είναι συνήθως μια επανάληψη των απογοητεύσεων που βιώσαμε ως παιδιά-Καταστάσεις που μας πλήγωσαν και μας θύμωσαν τόσο πολύ που τις θάψαμε βαθιά μέσα μας ελπίζοντας πως έτσι μπορούμε να προχωρήσουμε στη ζωή μας. Δυστυχώς συχνά επαναλαμβάνονται αργότερα στη ζωή υπενθυμίζοντάς μας έτσι  την αρχική εξαρτηση και το αρχικό τραύμα. Αυτό μπορεί να είναι πολύ επώδυνο. Αυτά τα βαθιά θαμμένα αισθήματα θυμού δημιουργούν τα τωρινά αρνητικά  συναισθήματα  και καταστρέφουν την συναισθηματική ποιότητα της ζωής μας στο παρόν.

Ο δρόμος να θεραπεύσουμε τις πρώιμες απογοητεύσεις μας είναι το κλειδί για μια ζωή γεμάτη από χαρά νόημα και  ολοκλήρωση

Θα υπάρξουν πάντα στιγμές στη ζωή μας όπου πρέπει να πούμε αντίο και να αφήσουμε να φύγει κάτι που αγαπάμε ή αγαπήσαμε.  Θα υπάρχουν πάντα επώδυνες εμπειρίες που δεν σημαίνει όμως πως μπορούν να μας καταστρέψουν. Αν έχεις αναστατωθεί από μιαν απώλεια  ρώτα πρώτα τον εαυτό σου πόσο πολύ βαθιά  βασιζόσουν σε αυτό το άτομο για να σε κάνει να αισθάνεσαι ευτυχισμένος-η  μήπως ήσουν εξαρτημένος απ αυτόν;

Η εξάρτηση σε κανει να αρνείσαι την  δική σου δύναμη και τα δικά σου χαρίσματα. Καιρός είναι να αποκτήσεις μεγαλύτερη επίγνωση γύρω από τις ανάγκες σου και τα συναισθήματά σου. Εχεις ήδη αυτά τα ίδια τα χαρίσματα που αναζητούσες  στο σύντροφό σου να σου τα παρέχει. Αρκετά πριν στη ζωή σου, πληγωθηκες και αποφάσισες να φύγεις μακριά από εκείνες τις θαυμάσιες πλευρές της προσωπικότητας σου. Έχεις δηλαδή αποξενωθεί από κάποιες ιδιαίτερες πλευρές της προσωπικότητάς σου που τώρα της αναζητάς μόνο στούς άλλους. Κεντρική σημασίας σε αυτό το τράυμα υπήρξε η άρνηση της ικανότητάς σου να αγαπάς τον εαυτό σου! Αρχίσε να ενδιαφερεσαι γι αυτές τις πρώιμες απογοητεύσεις και μέσα από την κατανόηση οφείλεις να αποδεχτείς πως ίσως έχεις κάνει λανθασμένες επιλογές στην προηγούμενη κατάσταση  που βίωσες αλλά και σε σχέση με την αυταξία σου. Καθώς θα θεραπεύεις  αυτές τις πρώιμες απογοητεύσεις ο πόνος που θα αισθάνεσαι από την απώλεια και την προδοσία θα μειώνεται και  ολόκληρη η ζωή σου θα μπορεί να πηγαίνει μπροστά.

Η θεραπεία των πρώιμων απογοητεύσεων μας είναι το κλειδί για μια ζωή γεμάτη από χαρά νόημα και η ολοκλήρωσή. Θα παρατηρήσεις πως το μεγαλύτερο μέρος των συμβουλών μας αφορούν στο πως να χτίσεις  μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση καθώς και στην απομάκρυνση της ενοχής από τη ζωή σου. Πρίν μπορέσεις να κάνεις αυτό είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσεις την πηγή αυτών των καταστρεπτικών συναισθημάτων. Ξεκινούν όταν είμαστε πολύ μικροί.

Ως μωρά ή νήπια  ήμασταν ολοκληρωτικά εξαρτημένοι από τους γονείς μας για την κάλυψη των αναγκών μας, την ασφάλεια και ακόμα πιο σημαντικό την αγάπη. Αν είχαμε οποιαδήποτε αίσθηση πως αυτές οι ανάγκες δεν καλύφθηκαν ίσως εξαιτίας συναισθηματικής ανεπάρκειας των γονιών μας, ψυχικής υγείας η και προβλημάτων στη σχέση τους    τότε θα αισθανόμαστε πως κάτι μας λείπει. Μπορούμε να τους συνοψίσουμε αυτό ως την ένταση του δεσμού που βιώσαμε στα πρώιμα μετασχηματίστηκα μας χρόνια. Όσο χαμηλότερη ήταν η ποιότητα του δεσμού στην αρχική μας οικογένειά του όσο περισσότερο είναι πιθανό να πιστεύουμε πως η αγάπη είναι σπάνια και ακόμα πιο κρίσιμα πως στερούμαστε αγάπης! Οι απογοητεύσεις και το τραύμα γύρω από ακάλυπτες ανάγκες στην αρχική μάς οικογένεια  μπορούν να μας προκαλέσουν να καταλήξουμε σε δύο πολύ ζημιογόνα συμπεράσματα:

·       Οι γονείς μου απέτυχαν σε μένα 

Είναι σχετικά εύκολο να δεις πως αν οι ανάγκες του δεν καλύφθηκαν θα αισθάνεται πως εγκαταλείφθηκες.  Θα καταλήγουμε να αισθανόμαστε θυμωμένοι απέναντι στούς γονείς μας και μπορεί τότε να τους κατηγορούμε για τις ανεπάρκειές μας και τα προβλήματά μας  στην τωρινή μας  ζωή.

·       Έγω απέτυχα στούς γονείς μου.

Το δεύτερο αυτό συμπέρασμα προκαλεί έκπληξη. Ο βαθμός που αισθανόμαστε πως έχουμε εγκαταλειφθεί στη σχέση μας από τους γονείς μας ισορροπεί και από το βαθμό που πιστεύουμε πως εμείς έχουμε αποτύχει απέναντί τους! Αυτό είναι ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που μπορεί κανείς να μάθει γύρω από τις ανθρώπινες σχέσεις. Ακόμη και ως παιδιά παίρνουμε ευθύνη σε μεγάλο βαθμό για την ποιότητα των σχέσεων μας, ιδιαίτερα με τους γονείς μας και τα αδέρφια μας. Αν κάτι πήγαινε στραβά στην οικογένεια τείναμε να κατηγορούμε τον εαυτό μας.

Και τα δύο αυτά συμπεράσματα που συνήθως κατέχουμε υποσυνείδητα δημιουργούν ένοχή. Που μπορεί να επιτείνεται αργότερα στη ζωή καθώς θα κατηγορούμε τον εαυτό μας για τους ανθρώπους που αποτύχαμε να κρατήσουμε διπλα μας. πχ στον έρωτα και την εργασία . Όχι μόνο θα αισθανόμαστε ενοχή γιατί δεν είμαστε αρκετά καλοί αλλά επιπλέον θα παίρνουμε όλο το συναισθηματικό πόνο της οικογένειας μας και την ενοχή που οι άλλοι δεν είναι ικανοί να διαπραγματευτούν, στη ζωή μας. Αυτό  μας προκαλεί να θυσιάζουμε τον εαυτό μας γιαι τους άλλους ανθρώπους παρά να ζούμε  τη ζωή μας σε πληρότητα. Υποσυνείδητα έχουμε αποφασίσει πως μπορούμε να πληρώσουμε την ενοχή μας με το να θυσιαζόμαστε για τους ανθρώπους που αγαπάμε! Μπορεί κανείς να δει πως οι ένοχή έρχεται από μία τρομερή παρεξηγηση για το τι σημαίνει ανθρώπινη σχέση.

Ο Freund μας παρέχει  άλλη μιαν έννοια, το οιδιπόδειο σύμπλεγμα. Βασισμένο στον αρχαίο ελληνικό μύθο του Οιδίποδα τυράννου όπου ο γιος σκοτώνει τον πατέρα του και παντρεύεται τη μητέρα του Παρ όλο που τέτοιου είδους σχέσεις είναι δύσκολο να γίνουν αποδεκτές στην κοινωνία δεδομένων των κοινωνικών ταμπού. Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι εξοικειωμένοι με περιπτώσεις όπου ένα παιδί είναι πολύ κοντά συναισθηματικά με τον γονιό του αντιθέτου φύλου. Όταν αυτό συμβαίνει ο άλλος όμως αισθάνεται αποκλεισμένος και πως έχει χασει την  αγαπη τού συντρόφου του. Αυτό  θέτει σε λειτουργία ένα ανταγωνιστικό τριγώνο στο οποίο όλα τα μέλη έχουν βαθιά καταπιεσμένα αισθήματα ενοχής. Αυτό γίνεται αισθητό για παράδειγμα όταν ένας γιος αισθάνεται ενοχή που έχει κλέψει τη μητέρα του από τον πατέρα του. Το ίδιο πράγμα μπορεί να συμβεί και ανάμεσα στον πατέρα και την κόρη Πολλοί  ψυχαναλυτές πιστεύουν πως η εμπειρία του να είναι κανείς μέρος ενός τρίγωνο ως παιδί επαναλαμβάνεται στις ενήλικες σχέσεις με τη μορφή της απιστίας.

Με ένα τέτοιο δυνητικά τεράστιο βαθμό ενοχής δεν εκπλήσσει πως βγαίνουμε στον κόσμο με χαμηλή αυτοπεποίθηση αισθανόμενοι πως είμαστε κακοί και που δεν αξίζουμε να απολαύσουμε τα αγαθά της ζωής ιδιαίτερα την αγάπη. Όλα αυτά είναι πολύ δυσάρεστα συναισθήματα. έτσι τυπικά συμπεριφερόμαστε με τρόπους που μας κάνουν να τα αρνούμαστε  και αργότερα να αποκρύπτουμε εντελώς από τη συνειδητή επίγνωσή μας. Δυστυχώς η χαμηλή αυτοεκτίμηση και η ενοχή είναι ακόμη παρόντα στοιχεία στην ασυνείδητή μας  μνήμη και μπορούν εύκολα να συνεχίσουν να σαμποτάρουν τη ζωή μας.

Παρ όλο που κάναμε αυτές τις επιλογές μας σχετικά με την αυτοεκτίμηση μας πολλά πολλά χρόνια πριν, η ένοχή δρα ως ένα υπόβαθρο στην ενήλικη ζωή μας. Η ενοχή είναι στ αλήθεια μια τρομερή παγίδα  μία παγίδα  που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν καμιά επίγνωση  για την ύπαρξη της. Εκδηλώνεται με μια ποικιλία σκέψεων διαθέσεων και αρνητικών συμπεριφορών που όλες τους προσπαθούν να εξισορροπήσουν για την ενοχή που αισθανόμαστε μέσα μας. Στην ουσία παράγουν ένα παραπέτασμα καπνού που κρύβει την ενοχή μας από τους ανθρώπους γύρω μας και ακόμη και από τον ίδιο μας τον εαυτό! Θα βεβαιωθείς πως έχεις στρώματα ενοχής αν η ζωή σου δεν τη βιώνεις στην πληρότητα της και δεν αισθάνεσαι ολοκληρωμένος συναισθηματικά με μια αίσθηση ηρεμίας και πληρότητας.

Το κλειδί στο να θεραπεύσεις την ενοχή και τη χαμηλή αυτοεκτίμηση είναι να κατανοήσεις τι συνέβη στην αρχική  οικογένειά σου,  και να αποδεχτείς  πως έγιναν λανθασμένες επιλογές σε σχέση με την αυταξία σου. Πάνω απ όλα οφείλεις να βρείς έναν τρόπο να συγχωρήσεις τον εαυτό σου και τους ανθρώπους γύρω σου για ότι συνέβη σε εκείνα τα χρόνια. Προκειμένου να το κάνεις προσπάθησε να αποδεχτείς πως οι γονείς σου έκαναν το καλύτερο δεδομένων των συνθηκών. Σε αγάπησαν από καρδιάς, όμως μπορεί να υπήρξαν φορές όπου προσπάθησαν να εκφράσουν την αγάπη τους με επάρκεια αλλά οι προκλήσεις  της ζωής  έκαναν τα πράγματα δύσκολα γι αυτούς. Καθώς θα συγχωρείς και τα επανακαλύπτεις την αθωότητά σου θα μάθεις πως να αγαπάς τον εαυτό σου. Η ζωή σου θα αρχίσει να αλλάζει κατεύθυνση, θα πάψεις να  αυτοθυσιάζεσαι  γιατί η ένοχή θα πάψει  να κυβερνά τη ζωή σου.